پنجشنبه ۱۰ فروردین ۱۳۹۶

تبلیغات

اختصاصی دانش روز:

۳ شهریور: روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای

danesheroz1 شهریور ۳, ۱۳۹۲ ۰
۳ شهریور: روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای

دانش روز: واژه پهلوان از واژگان اصیل پارسی و معادل است با: یل، گو، گرد، کندآور، شیراوژن، پیلتن، تهمتن، دلاور و از این قبیل که در واقع مظهر قدرت و دلیری به حساب می آیند.

به گزارش دانش روز، مفهوم پهلوان در ایران باستان بسی پرمحتواتر از آن بوده که امروز هست. پهلوان بودن در قدرت بدنی خلاصه نمی شود. بلکه  سجایای اخلاقی  و صفات نیک انسانی نیز لازمه کار است. ویژگی های پهلوان در ابعاد اخلاقی – ایمانی – انسانی – عاطفی و احساسی نمود پیدا می کند .

 فنون پهلوانی عبارت بوده  از کشتی،  سوارکاری و تیراندازی که طی قوانین خاصی در زورخانه و دشت و  میادین نبرد  می آموختند.

 فاکتورهای اصلی پهلوانی عبارتند از:  یکتاپرستی، منش آزادگی، مناعت طبع،  اتکا به نفس، دفاع از نام و نشان و سیانت از عزت و آبرو  و پرهیز از ننگ  اسارت، انسان دوستی، فرزانگی، شجاعت، تواضع، وقار، متانت، وفا . ایثار، گذشت، حق شناسی، صمیمیت . بخشندگی و تواضع .      

 بیان خلق و خوی پهلوانی چندان که باید آسان نیست. شاید بهتر آن باشد که از بلندای تاریخ به گذشته های دور دوران باستان برگردیم و این نام و نشان را در شرح داستانهای حماسی رستم دستان بجوئیم که اوآینه تمام نمای خصائل پهلوانی بوده . 

 و در این راه از شاهنامه کمک بگیریم .  چرا که اسطوره های پهلوانی در فرهنگ ایرانی، همانا پهلوانان شاهنامه هستند و  حکیم طوس در توصیف آئین  پهلوانی سنگی تمام گذاشته، او قدرت بدنی پهلوان را اینگونه وصف می کند .

 تن پیل داری و چنگال شیر/ زمانی نباشی زپیکار سیر/ تن پیل و هوش دل موبدان/ بماناد برتو چنین جاودان/ چو پیروز گر باشی ایران تراست/ ببینی کز این یک تن پیلتن/چه آید بر آن نامدار انجمن

ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی ویا ورزش پهلوانی نام مجموعه حرکات ورزشی با اسباب و بی‌اسباب و آداب و رسوم مربوط به آنهاست که در محدوده تاریخی و فرهنگی ایران از گذشته‌های دور رواج داشته‌است.

ورزش های زورخانه‌ای نام دیگر ورزش های باستانی ایرانیان است. جایی که در آن به ورزش باستانی می‌پردازند زورخانه نام دارد هم چنین در زورخانه علاوه بر ورزش زورخانه ای کشتی پهلوانی نیز گرفته می شود.

ورزش زورخانه‌ای آداب و سنتی خاص دارد. آداب و سننی که با پیروی از پهلوانان و دلاوران افسانه‌ای دورۀ باستانی و تاسی از پیشوای نخستین شیعیان و جوانمردان، خُلق و خوی مردانگی و مروت و جوانمردی را در ورزش کاران بر می‌انگیزد یا نیرو می‌بخشد. این خصایل نیکو در قالب شعرها و داستانهایی به صورت آهنگین و به همراهی «ضرب زورخانه» که مهم‌ترین ساز این نوع موسیقی است، برای برانگیختن ورزشکاران در هنگام ورزش از سوی «مرشد» خوانده می‌شود. ورزشکاران هماهنگ با موسیقی و نوای مرشد، جست و خیر می‌کنند و حرکات زیبای گروهی یا فردی به نمایش می‌گذارند. ورزش باستانی در بین ورزشکاران به احترام و ادب معروف است و با اصول زیادی همراه است. به طور مثال تمامی حرکات با اجازه از سادات و پیش کسوتان زورخانه که به رخصت گرفتن معروف هست انجام می شود. شعار ورزش باستانی پرورش روح و جسم است به طوری که شیعیان معتقدند که زورخانه مسجد دوم شیعیان است. ولی در نسل جدید ورزشکاران این آداب و رسوم کم کم از بین رفته است و کمتر مذهب در این ورزش دیده می شود. یکی دیگر از اصلی ترین آداب زورخانه این است که ورزشکاران باید مواردی را از قبیل(فروتنی و از خود گذشتگی- مروت – مردانگی – سفره داری – پاکیزگی – کمک به فقرا و تنگدستان و دیگر صفات شامل پهلوانی) را رعایت کند.

گلریزان

یکی از رسم های شیرین و معروف زورخانه گلریزان است که در جشن ها و اعیاد و میلاد های چهارده معصوم و در برخی موارد برای قدردانی از زحمات پیشکسوتان گرفته می شود و در آخر دو جوان دو طرف لنگی را گرفته و دور می خورند و مردم پول در آن لنگ می اندازند.

یکشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۲ - ۰۰:۳۵
کد خبر : 53903
بازدیدها: 445

پاسخی بگذارید »