دوشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۵

تبلیغات

پیام مشایی به مناسبت سی‌وسومین سالگرد شهادت آیت‌الله صدر

danesheroz فروردین ۲۱, ۱۳۹۲ ۰

مشاور رییس‌جمهور و رییس دبیرخانه جنبش عدم تعهد در پیامی به مناسبت سالگرد شهادت آیت‌الله سیدمحمدباقر صدر، وی را ستاره درخشانی توصیف کرد که با مجاهدتی ستودنی از موانع فهم و سدهای معرفت گذشت، به افق‌های دوردست نظر انداخت و راه برون رفت از تنگنا و انزوای تحجر را به دینداران نشان داد

متن پیام اسفندیار رحیم مشایی به شرح زیر است:

«بسم‌الله الرحمن الرحیم

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه والنصر واجعلنا من انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه و الفائزین بلقائه الشریف

آسمان معرفت را ستارگان بزرگ و کوچکی است که آسمانیان را زینت و زمینیان را چراغ راهند. در این بین، هر کس تابش معرفتش بیشتر باشد، بزرگ‌تر است و کسی بیشتر می‌تابد که بار بیشتری از معرفت داشته باشد زیرا «از کوزه همان برون تراود، که در اوست». معرفت، پیکر خشک و بی‌روح تصاویری نیست که از ذهن گوینده به ذهن جویندگان منتقل می‌شود، بلکه همچون آبی گوارا و تابشی چشم‌نواز است که از قلبی روشن و ضمیری طربناک و با طراوت به جان تاریک و عطشان مردمان راه می‌یابد و روشنایی می‌بخشد و سیرابشان می‌کند.

شهید سعید آیت‌الله سیدمحمدباقر صدر، ستاره درخشانی است که با مجاهدتی ستودنی از موانع فهم و سدهای معرفت گذشت و به افق‌های دوردست نظر انداخت. شاهین عقل را در آسمان دانش و معرفت به پرواز درآورد تا به خورشید حقیقت برسد و جهانی را روشن کند. او در حصار تعصب و تحجر محصور نشد و با نگاهی عمیق به جهان و یافته‌های اندیشمندان، به تفاسیر بدیع از مضامین دین دست یافت و افق‌های جدیدی به روی جویندگان روشنایی گشود.

شهید سعید راه برون‌رفت از تنگنا و انزوای تحجر را به دینداران نشان داد و قابلیت تکامل فهم و اندیشه دینی را به اثبات رساند تا کسی نپندارد که دین، جوابگوی نیازهای کنونی بشر نیست. او نشان داد که برای رسیدن به معرفت باید از گذرگاه عشق و حریت گذشت، عشق به خوبی‌ها و حریت در اندیشیدن، این شهید سعید گرفتار شدن در حصار تعصب و افتادن در دام تحجر را سبب به انزوا رفتن دین می‌دید و عبور از مرزهای گذشته و راه یافتن به عرصه حال را شرط حیات معرفت و طراوت دانش می‌دانست که ماندن در گذشته، ممات است و پژمردگی.

او نه فقط با مجاهدت شجاعانه خویش در عرصه علم و معرفت، به معرفت زمان خویش دست یافت بلکه انگشت اشارت، رو به آینده گرفت و آموخت که رشد و تعالی و بقا و جاودانگی، در نگاه به آینده رقم می‌خورد و برای نزدیک شدن به تمدن درخشان موعود باید چشم به آینده دوخت و فهم از دین را در تحلیل آینده به کار بست که هر کس به آینده می‌نگرد، بزرگ می‌اندیشد و کسی که در گذشته می‌ماند، اندیشه را حقیر می‌کند و دین را با قلمرو فراگیرش نمی‌شناسد؛ قلمروی که همه زمان‌ها و همه انسان‌ها را فرا می‌گیرد و از هیچ رطب و یابسی فروگذار نمی‌کند.

یادش را گرامی می‌داریم و ادامه راه روشن او را برای همه جویندگان دانش دین آرزومندیم.»

چهارشنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۲ - ۱۵:۴۴
کد خبر : 11329
بازدیدها: 232

پاسخی بگذارید »