دوشنبه ۰۷ فروردین ۱۳۹۶

تبلیغات

وقتی مدرسه جذاب نیست

danesheroz1 اسفند ۶, ۱۳۹۲ ۰
وقتی مدرسه جذاب نیست

دانش روز: سرش را زیر پتو برده و اصرار هم فایده ندارد

به گزارش دانش روز، ساعت از ۷ گذشته اما او برای نرفتن به مدرسه بهانه های مختلف می آورد.

کار امروزش نیست، هر روز برای خودش بهانه هایی می تراشد. یک روز سرش درد می کند، یک روز دلش و یک روز هم خوابش می آید.

او که روزهای اول سال تحصیلی برای مدرسه رفتن ذوق داشت حالا دوست ندارد به مدرسه برود و برای یک تعطیلی لحظه شماری می کند.

به روزهای دانش آموزی خودم بر می گردم. یادم می آید که من هم با شنیدن تعطیلی مدرسه ها از خوشحالی در پوست خود نمی گنجیدم.

من هم از همان روزهای دبستان تا زمان دانش آموختگی منتظر اخباری بودم اعلام کند امروز درس و کلاس تعطیل است. اکنون بعد از سالیان سال که با دانش آموزان نسل جدید روبه رو می شوم با وجود همه سیاست ها و برنامه ها این احساس را به همان اندازه در آن ها می بینم اما چرا؟ مگر مدرسه…؟

مدرسه جذاب نیست

«بیژن»، دانش آموز سال اول دبستان که به گفته خودش اول کار خیلی به مدرسه رفتن علاقه مند بوده، حالا معتقد است که دیگر مثل چند ماه پیش مدرسه رفتن را دوست ندارد و دلش می خواهد در خانه باشد و بازی کند و کسی نباشد تا جلوی بازی کردن او را بگیرد.

به نظرش مدرسه اش کوچک است و کلاس ها هم قشنگ و جذاب نیست. او که از معلمش راضی است، می گوید معلمم را دوست دارم هر چند سخت گیری می کند.

 

برنامه های کسل کننده

«سارا نجاتی»، دانش آموز پایه هفتم نیز مدرسه رفتن برایش چندان خوشایند نیست و دلیل می آورد که فضای مدرسه و کلاس هایش جذاب نیست. مدارس در همه مقاطع شبیه هم هستند و شکل آن هم هیچ گاه تغییر نمی کند. کلاس ها و میز و صندلی هایش خشن است و در فضای حیاط هم هیچ فضایی برای لذت بردن وجود ندارد.

برنامه هایش از سال اول دبستان تا سال آخر برای همه تکراری است طوری که می توان گفت همیشه برنامه های کسل کننده ای اجرا می شود.

می گوید: مدرسه را به این دلیل دوست ندارد و از تعطیلی خوشحال می شود چون محیط مدرسه شاد نیست و گاهی اوقات هم شادی و نشاطی را که در بچه ها وجود دارد به خاطر نمره انضباط سرکوب می‌کنند.

دلش می خواهد مدرسه ها در کنار درس، برنامه هایی هم برای شادابی و نشاط دانش آموزان داشته باشند در حالی که حتی زنگ های تفریح و ورزش هم فضایی برای شادی و تخلیه انرژی آن ها وجود ندارد.

«مسعود»، دانش آموز سال دوم دبیرستان نیز که اقرار می کند بارها از کلاس درس به بهانه های مختلف فرار کرده است در این باره با اکراه می گوید: مدرسه فقط روزهای اولش جذاب است و بعد برای معلم و دانش آموز عادی می شود.

 

جای خالی تنوع و خلاقیت

درس ها سخت است. وقتی برای تفریح و خلاقیت نیست. برخی معلم ها و مدیران چهره ای عبوس و گرفته دارند.

عده ای از اولیای مدرسه خیلی با دانش آموزان خوب رفتار نمی کنند و گاهی با تبعیض قائل شدن بین بچه ها و برخی بد خلقی ها از شیرینی مدرسه رفتن می کاهند.می گوید: بسیاری از معلمان جدا از لباس پوشیدن کسل کننده شان، حتی در درس دادن و آموزش، جدی و خشک رفتار می کنند و هیچ خلاقیتی برای ایجاد تنوع در روزهای درس و مدرسه از خود نشان نمی دهند.

او دلش می خواهد که معلم ها حرف هایش را که در روزنامه چاپ می شود بخوانند و با نقدپذیری به گونه ای برنامه ریزی کنند تا همراه با پیشرفت فناوری و تنوعی که روزبه روز در بیرون از محیط مدرسه رخ می دهد فضای متنوع و جذابی هم برای مدرسه رفتن ایجاد شود.

موضوعی که از سال های سال شاید چندان توفیقی در آن به دست نیامده است.

 

تاثیر فضای معماری و محتوای آموزشی

حال در پاسخ به این که چرا بسیاری از دانش آموزان از مدرسه رفتن چندان خوششان نمی آید، معاون اداره کل آموزش و پرورش به مقوله محدودیت ها اشاره می کند و می گوید: اصولا هر جا محدودیت برای کودکان و نوجوانان ایجاد شود، برخی از مخالفت ها و ناراحتی ها به عنوان واکنش بروز پیدا می کند.

«ثقه الاسلامی» توضیح می دهد: برخی از دانش آموزان ممکن است در محیط مدرسه از حضور در یک کلاس شلوغ یا نشستن روی صندلی های خشن یا کلاس هایی با معماری خشک و قدیمی احساس نارضایتی کنند و از طرفی برخی از محدودیت هایی را که در محیط مدرسه اعمال می شود دست و پاگیر برای آزادی های مد نظر خود عنوان کنند، از طرفی در شرایط فعلی رسانه ها و ابزارهای ارتباطی به قدری گسترش یافته است که شاید بیشترین علاقه دانش آموزان به سمت این ابزارها میل یافته است و کمتر از رفتن به مدرسه و بودن در کنار همکلاسی ها لذت می برند.

وی فضای معماری و حتی محتوای آموزشی را هم در این باره بسیار موثر می داند و می گوید: معماری کلاس ها و فضاهای آموزشی چندان جذاب نیست و از سوی دیگر حجم بالای کتاب ها و محتوای آموزشی نیز به گونه ای است که در طول سال باعث خستگی دانش آموزان می شود.

 

جاذبه های بیرونی

هرچند که به گفته وی، برای یافتن پاسخ مناسب باید بیشتر دلایل دانش آموزان را جست وجو کرد اما آن چه بارز است این که در شرایط فعلی، جاذبه های بیرونی به نسبت جاذبه های درونی یعنی همان مدرسه افزایش زیادی داشته و باعث بی علاقگی دانش آموز به محیط درس و مدرسه شده است.

پیشنهاد وی برای خروج از این مشکل در درجه اول شاداب سازی مدارس و اجرای برنامه های متنوع و خلاقانه در مدارس است زیرا برنامه های متنوع و جذاب و حتی روش های آموزشی خلاقانه معلم تا حد زیادی دانش آموز را به مدرسه جذب می کند.

وی می گوید: کودکان و نوجوانان تنوع را دوست دارند و در درجه اول وزارت آموزش و پرورش و در درجه دوم معلمان و مدیران نباید از آن غافل باشند.

وی تغییر در معماری فضاهای آموزشی متناسب با علاقه دانش آموزان را در ایجاد فضای مناسب تحصیلی موثر می داند.

منبع: خراسان جنوبی

سه شنبه ۶ اسفند ۱۳۹۲ - ۰۹:۴۳
کد خبر : 95232
بازدیدها: 333

پاسخی بگذارید »