سه شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵

تبلیغات

واکنش های شدید عاطفی کودکان/ گزارش

danesheroz1 تیر ۸, ۱۳۹۲ ۰
واکنش های شدید عاطفی کودکان/ گزارش

دانش روز: هر تغییر قابل ملاحظه در زندگی کودک، او را دچار آشفتگی هیجانی و هیجان پذیری زیاد می کند. جدایی یا مرگ والدین، مهاجرت و تغییر محل سکونت یا تغییرمحل مدرسه از جمله عوامل دیگری هستند که ممکن است در واکنشهای عاطفی شدید کودکان در این دوره تاثیر بگذارد

به گزارش دانش روز، رشد از هفت تا یازده سالگی به طور کلی نسبتا آرام و عاطفی است و این ویژگی تا زمانی که رشد ناگهانی دوره بلوغ شروع شود در کودک وجود دارد. آرامش عاطفی در این دوره دلایل متعددی دارد؛ اول اینکه نقشهای کودکان در این دوره به خوبی تعریف شده است؛ یعنی کودکان به خوبی می دانند که دیگران چه و ظایفی را از آنها انتظار دارند و چه کارهایی باید انجام دهند و چگونه این نقش ها را ایفا کنند

دوم اینکه بازیها و ورزشها در این دوره وسیله بسیار خوبی برای تخلیه هیجانات پنهان شده کودکان است؛ یعنی کودکان انرژی عاطفی خود را به مقدار زیادی در بازی و ورزش صرف می کنند؛ سوم اینکه کودکان در این دوره پیشرفت قابل ملاحظه ای در مهارت های مختلف از خود نشان می دهند و در مقایسه با کودکان سه تا هفت ساله در انجام دادن وظایف و کارها کمتر با شکست و ناکامی روبه رو می شوند، اما در این دوره اوقاتی وجود دارد که کودکان، هیجانات عمیق و دائمی را تجربه می کنند. این هیجانات شدید که بیشتر از نوع هیجانات ناخوشایند و نامطلوب است، کودکان را دچار بی تعادلی و عدم تمرکزمی سازد.

ممکن است هیجان پذیری شدید در کودکان،ناشی از شرایط محیطی،جسمی یا هر دوی آنها باشد.زمانی که کودکان بیماریا دچار خستگی می شوند احتمال اینکه هیجانی، بدخلق و به طور کلی ناسازگار شوند، بیشتر است. قبل از اینکه دوره کودکی به پایان برسد،زمانی که اندامهای جنسی شروع به فعالیت می کنند،هیجان پذیری شدید کودکان به اوج خود می رسد.

عوامل محیطی نیزدر بروز واکنشهای عاطفی شدید،سهم عمده ای دارد.در ابتدای این دوره،رفتن به مدرسه اغلب عامل مهمی برای واکنشهای عاطفی شدید کودکان به ویژه کودکانی که تعادل عاطفی مناسب ندارند محسوب می شود.

همچنین برخورد خشونت بار اولیای مدرسه با کودکان، باعث بروز دشواریهای عاطفی در آنها می شود. کودکان متعلق به گروههای پایین تر اجتماع نیز ممکن است در مدرسه به احساس حقارت گرفتار شوند.مدرسه در ابتدای این دوره به منزله موقعیت و شرایط جدیدی است که کودک باید خود را با آن سازگار کند.

کودکانی که نتوانند خود را با شرایط تازه سازگار کنند، در دوره های دیگر نیز اغلب دچار مشکلات عاطفی و رفتاری خواهند بود. بر اساس بسیاری از مطالعات، کودکانی که در ابتدای ورود به مدرسه با مشکلات عاطفی و هیجانی زیاد روبه رو بودند،در سالهای بعدی تحصیل نیز ناهنجاریهای رفتاری بسیار داشتند.

برای ورود به مدرسه،لازم است که کودک از نظر جسمی، عاطفی، هوشی و ذهنی به رشد کافی رسیده باشد. اغلب والدین تصورمی کنند همین که کودکان آنها ازنظر هوشی و ذهنی آمادگی نسبی داشته باشند، برای رفتن به مدرسه کاملا آماده اند و در این امر بسیارتعجیل می کنند؛ در حالی که علاوه بر آمادگی هوشی و ذهنی، کودک باید از لحاظ جسمانی و مهمتر از آن نظر عاطفی نیز آمادگی کافی داشته باشد؛ زیرا فضای مدرسه از نظر عاطفی با محیط خانواده بسیار متفاوت است.

کودکی که هنوز به جو عاطفی خانواده نیاز دارد،ولی از آن جداشده،به مدسه فرستاده می شود،ممکن است دچار ناسازگای رفتاری شود و گاه اولیای مدارس نیز با ابراز خشونتهای بی مورد،دشواری های عاطفی کودکان را بیشتر کنند.

غیر از مدرسه، هر تغییر قابل ملاحظه دیگر در زندگی کودک، او را دچار آشفتگی هیجانی و هیجان پذیری زیاد می کند. جدایی یا مرگ والدین، مهاجرت و تغییر محل سکونت یا تغییرمحل مدرسه از جمله عوامل دیگری هستند که ممکن است در واکنشهای عاطفی شدید کودکان در این دوره تاثیر بگذارد.

چگونه کودک هیجانات خود را تخلیه می کند؟

همان طور که گفته شد،کنترل عواطف درونی از ویژگیهای عاطفی کودکان در این دوره است.کودک در دوره قبل به راحتی عواطف و هیجانات خود را ظاهر می ساخت، ولی در این دوره بنا بر عوامل مختلفی که ذکر شد از ظهور عواطف و هیجانات خود جلوگیری می کند و این دلیل مهمی برای نیاز کودک به تخلیه هیجانی در این دوره است. کودکان در این دوره ممکن است هیجانات خود را به شیوه های مختلفی تخلیه کنند. بزودی بیشتر کودکان در می یابند که بازی و ورزش وسیله بسیار خوبی برای تخلیه هیجانی آنهاست؛به علاوه خنده و حتی گریه نیز از جمله و سایل مهم تخلیه هیجانات کودک در این دوره محسوب می شود.

البته کودک به طور ارادی و اختیاری از این و سایل استفاده نمی کند، بلکه زمانی بیشتراز این شیوه ها استفاده می کند که به طور تجربی و عملی برای او ثابت شود که با استفاده از این شیوه ها بهتر می تواند آشفتگیها و ناراحتیهای عاطفی خود را تخلیه کند. کودکان هر چه بزرگترمی شوند در می یابند که برخی از شیوه ها از مقبولیت و پذیرش اجتماعی بیشتری برخوردار است؛ بنابر این سعی می کنند از آنها بیشتراستفاده کنند و در مقابل از شیوه های دیگر که کمتر مورد پسند گروه همسالان یا محیط بزرگسالان است به طور محدود استفاده خواهند کرد. به عنوان مثال، گریه کردن شیوه ای است که کودک هر چه رشد می کند و بزرگتر می شود،کمتر از آن استفاده می کند؛زیرا این عمل او را نزد دیگران،خصوصا گروه همسالان،کوچک و ضعیف جلوه می دهد.

ولی بازیهای پر جنب و جوش و خندیدن از و سایلی هستند که با عدم پذیرش اجتماعی روبه رو نیستند و کودک از آنها بیشتر می تواند استفاده کند.در انتهای این دوره،برخی از کودکان که دوستان صمیمی و نزدیک دارند،به تدریج در می یابند که گفتگو و صحبت با این دو ستان درباره حوادث و واقعیت هایی که باعث بروزحالات عاطفی ناخوشایند در آنها شده “مانند ناکامیها، ترسها، حسادت، غم و غصه ها”به مقدار زیادی به آنها آرامش عاطفی می دهد.کودک بدین طریق به یک چشم انداز جدید برای تخلیه هیجانی خویش دست می یابد؛ زیرا پیش از این کودک بیشتر به صورت بدنی و حرکتی سعی درتخلیه هیجانات خویش داشت، ولی از این به بعد یاد می گیرد که با همدلی و همدردی دیگران خصوصا گروه همسال به خوبی می تواند هیجانات خود را تخلیه کند.

منبع:مهر

شنبه ۸ تیر ۱۳۹۲ - ۲۲:۰۲
کد خبر : 33406
بازدیدها: 367

پاسخی بگذارید »