دوشنبه ۰۷ فروردین ۱۳۹۶

تبلیغات

نقش همسالان در شکل گیری اعتماد به نفس

danesheroz1 دی ۱۳, ۱۳۹۲ ۰
نقش همسالان در شکل گیری اعتماد به نفس

دانش روز: بچه در خانواده اش چشم به جهان می گشاید و طبعا نخست مورد توجه اعضای خانواده قرار می گیرد. اما پس از رشد و شناخت خود دوستانی را انتخاب می کند و بر حسب میل و اراده افرادی را برای گذراندن اوقات فراغت، بر می گزیند

به گزارش دانش روز، دوستان و همسالان در رشد و شکل گیری اعتماد به نفس یکدیگر نقش مهم و عمده ای به عهده دارند. تردیدی نیست که بچه در محیط خانواده درباره ارزشمندی خویش و نیروی بالقوه اش برای ارتباط با دیگران نکته های بسیاری می آموزد. با وجود این تنها در جمع دوستانش می تواند درباره خودش، اطرافیان و جامعه و توانایی هایش برای تاثیرگذاری بر دیگران نکاتی یاد بگیرد.

او می آموزد که دوستانش را انتخاب کند؛ بچه در خانواده اش چشم به جهان می گشاید و طبعا نخست مورد توجه اعضای خانواده قرار می گیرد. اما پس از رشد و شناخت خود دوستانی را انتخاب می کند و بر حسب میل و اراده افرادی را برای گذراندن اوقات فراغت، بر می گزیند.

او می آموزد که به طور نسبی توانایی هایش را ارزیابی کند؛ بچه میان همسالانش می آموزد که توانایی هایش را در رابطه با دیگران ارزیابی کند. به این نکته پی می برد که بعضی از بچه ها خواندن را سریع تر یاد می گیرند، برخی اجتماعی ترند، شماری نیرومند تر و یا عنان گسیخته ترند و بعضی ها هم در رشته های مختلف از استعداد بیشتری برخوردارند. فرزند شما ممکن است حس کند که درک و حل مسایل ریاضی برایش آسان است و یا درتنیس و به خنده درآوردن دیگران استعداد دارد.

او می آموزد که همسالانش را جذب و سرگرم کند؛ نیروی محرکه روابط همسالان هنگام بازی، نسبت به نیروی محرکه خانواده که بچه خودش را در آنجا شناخته بسیار متفاوت است. همچنین بچه ها در جمع دوستان مهارت های متفاوتی را کسب می کنند. برای مثال، می آموزند که چگونه توجه بچه ها را جلب کرده و آنان را به بازی یا گفت و شنود علاقه مند نگه دارند.

او می آموزد که با افراد خارج از محیط خانواده اش همکاری و همیاری کند؛ گروه همپایگان و همسالان بر خلاف خانواده که تشکیلاتی از پیش آماده شده است، باید سازماندهی شود و شکل بگیرد تا بچه بتواند شیوه بازی کردن و کار کردن و تبادل نظر با دوستانش را بیاموزد.

بچه می آموزد که احساسات دیگران را درک کند؛ سایربچه ها به منزله کانالی خواهند بود که او از طریق آن با دنیای عاطفی افراد مختلف ارتباط برقرار می کند. گفت و شنود بچه ها مملو از تلاش برای درک احساسات یکدیگر است.

آنان در حال جنگ و ستیز با یک دوست،و یا تسلی دادن او قدرت تاثیر گذاری خود را تجربه می کنند. دوستی بچه ها با یکدیگر پیچیده و پر تحرک است. به رغم اینکه به بچه احساس تعلق می بخشد، خطر قهر، طرد و بی اعتنایی را در پی دارد. به طور مثال ممکن است دوستی و صمیمیت شان فروریزد و حلقه دوستان یکدل و صمیمی یکباره از هم بپاشد و مسایلی بین آنان به وجود آید.

بعضی از بچه ها کاملا منزوی و گوشه گیرند و یک یا دو دوست بیشتر ندارند. به عکس بچه های اجتماعی تنها در حضور حلقه ای از دوستان و آشنایان شاد و با نشاط هستند. آنان به شدت مایلند با دیگران باشند و در صورت عدم مصاحبت و معاشرت احساس کمبود و ناتوانی می کنند.

بچه های گوشه گیر تصویری منفی از خود بر ذهن دارند. آنان طبقه اجتماعی شان را پایین تلقی می کنند و خود را با طیف گسترده ای از مسایل روبرو می یابند. به علاوه نسبت به بچه های دیگر شاد و با نشاط نیستند و خود را از آنچه واقع هستند کمروتر، گوشه گیرتر و کم جاذبه تر توصیف می کنند.

گرچه ما نمی توانیم در زمین بازی در کنار فرزندمان باشیم اما می توانیم مهارت هایش را برای عبور از موانع دشوار اجتماعی بسط و توسعه دهیم.در واقع همان گونه که او را در کسب مهارت برای دو چرخه سواری کمک می کنیم،می توانیم در تقویت و توسعه مهارت های ارتباطات و مناسبات اجتماعی به یاریش بشتابیم.

به هر حال توانایی برای حل و فصل مسایل، مذاکره درباره موانع و غلبه بر آنها و فعالیت های بر انگیخته از امید و اشتیاق در شکل گیری اعتماد به نفس بچه ها از عوامل عمده و کلیدی محسوب می شوند. همه این توانایی ها برای دنیای اجتماعی بچه اهمیت به سزایی دارد.

منبع: مهر

جمعه ۱۳ دی ۱۳۹۲ - ۲۱:۱۹
کد خبر : 84862
بازدیدها: 314

پاسخی بگذارید »