سه شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵

تبلیغات

نرمش قهرمانانه به شرط درک ماهیت طرف مقابل

danesheroz شهریور ۳۱, ۱۳۹۲ ۰
نرمش قهرمانانه به شرط درک ماهیت طرف مقابل

دانش روز : افزون بر مقابله با تهدیدهاى سیاسى و امنیتى، سپاه توانسته است با حفظ جوهره خود ،خدمات فراوانى در عرصه‏هاى سازندگى و بهبود اقتصادى کشور از سدسازى گرفته تا راه‏سازى و اتوبان‏سازى و تأمین پروژه‏هاى گازى ارایه کند

به گزارش دانش روز ، سپاه پاسداران از بدو انقلاب تاکنون به‏عنوان بازوى ولایت فقیه از گردنه‏هاى سخت و شرایط بحرانى مسیر انقلاب با سلامت و سربلندى عبور کرده و حضور مقتدرانه آن اینک بیش از همیشه به عمده‏ترین نگرانى دشمنان تبدیل شده و خواب را از چشمان آنان ربوده است.

افزون بر مقابله با تهدیدهاى سیاسى و امنیتى، سپاه توانسته است با حفظ جوهره خود -که همانا عنصر نظامى‏گرى است – خدمات فراوانى در عرصه‏هاى سازندگى و بهبود اقتصادى کشور از سدسازى گرفته تا راه‏سازى و اتوبان‏سازى و تأمین پروژه‏هاى گازى، نفتى و… با نقش‏آفرینى برجسته‏ى قرارگاه «خاتم الانبیا» ارایه کند. فعالیتهایى که هم به عمران و آبادانى میهن اسلامى ما انجامیده و هم دست دشمنان نظام را از منابع و منافع ملى ما کوتاه کرده است.
سپاه پاسداران امروز در منطقه نقشى استراتژیک را ایفا مى‏کند، در بیدارى اسلامى ملل مسلمان با محوریت نیروى قدس، جایگاه ویژه‏اى داشته و از لحاظ نظامى به نیرویى راهبردى و استراتژیک مبدل گشته است. در عین حال این نیروى مردمى با انعطاف‏پذیرى عملیاتى و ورود به عرصه‏ى فن‏آوریهاى نوین اطلاعاتى و سایبرى، به نهادى مستحکم براى مقابله با تهاجم نرم دشمن تبدیل شده است. بنابراین بدیهى است که علت اصلى جنگ روانى و تبلیغات منفى دشمنان داخلى و خارجى، ناشى از کارآمدى سپاه در حفاظت از هستى و کیان انقلاب اسلامى و دستاوردهاى آن است. هجمه به سپاه نشان مى‏دهد که این نهاد انقلابى، به‏درستى همه‏ى آنچه را که به عهده‏اش بوده، تاکنون به انجام رسانده است و شبهه‏پراکنى‏ها ناشى از عصبانیت دشمن از این نهاد مقدس است که یکى از بزرگ‏ترین موانع قدرت‏طلبى مخالفان انقلاب اسلامى به‏شمار مى‏رود.
در این نوشتار، نگاهى گذرا به موضوع «سپاه و سیاست» داریم تا مفهوم آن‏را با الهام از نظرات حضرت امام خمینى(ره) و مقام معظم رهبرى به‏عنوان فرمانده کل قوا تبیین نماییم.
یکى از موضوعاتى که همواره در مورد سپاه پاسداران انقلاب اسلامى مطرح است، بحث «سپاه و سیاست» است که مرزهاى آن در دیدار فرماندهان سپاه با مقام معظم رهبرى توسط معظم له بیان شد. ایشان در این باره فرمودند: «سپاه براى حفاظت از انقلاب، حتماً باید از تحولات و جریانهاى عرصه‏هاى مختلف شناخت کافى و کامل داشته باشد.»
رهبر انقلاب در همین زمینه به یک خَلط مبحث جارى در مباحث سیاسى اشاره کردند و افزودند: «ضرورتى ندارد سپاه در عرصه سیاسى فعالیت کند اما پاسدارى از انقلاب نیازمند شناخت دقیق واقعیت‏هاست بنابراین نمى‏شود مجموعه‏اى که بازوى نگهبان انقلاب است، درباره جریانهاى گوناگون انحرافى، غیرانحرافى وابسته و یا دیگر جریانهاى سیاسى، چشمى بسته و نابینا داشته باشد.»
حضرت آیت الله خامنه‏اى در ادامه در تبیین مفهوم دقیق پاسدارى از انقلاب به بحث مهم چالش اصلى و اساسى انقلاب پرداختند. ایشان با تأکید بر این‏که نباید چالش اصلى را به چالش‏هاى خطى، رویارویى‏هاى جناحى و تقابل‏هاى فردىِ این و آن تقلیل داد، خاطرنشان کردند: «چالش اصلى، مقابله نظام سلطه با پیام شوق‏آفرین انقلاب اسلامى، یعنى خوددارى از ظلم و مظلوم واقع نشدن است.»
در این نوشتار با الهام از بیانات فرمانده کل قوا به تبیین مرزهاى ورود و حضور سپاه در سیاست، مسایلى را مطرح خواهیم نمود.

مفهوم منع دخالت سپاه در بازى‏هاى سیاسى‏
حضرت امام خمینى(ره) مطابق با نص صریح قانون اساسى، مخالف «عضویت نظامیان در احزاب و گروه‏هاى سیاسى» بودند و هم‏چنین فراتر از آن، مخالف «حضور باندى و جناحى» نظامیان در سیاست به‏منظور حفظ انسجام و امنیت فضاى سیاسى کشور بوده‏اند. نکته‏اى که متأسفانه اغلب توسط دوست‏داران نظام اسلامى و حامیان سپاه مورد غفلت قرار مى‏گیرد و گمان مى‏کنند که نظر حضرت امام(ره) تنها معطوف به عدم عضویت رسمى در احزاب بوده است.
اما رهبر معظم انقلاب، به‏عنوان بهترین مفسر و نیز عامل به فرمایشات بنیان‏گذار انقلاب اسلامى، به تشریح و تبیین صحیح دیدگاه ایشان در این مورد پرداخته‏اند: «امام نمى‏خواست بگوید فقط شما باید جزو فلان حزب نباشید. نه، این چیز کوچکى بود. الان در جامعه‏ى ما، جناح‏بندى و گروه‏گرایى و باندبازى، نه در سطوح مردم که خوشبختانه در سطوح مردم یا نیست و یا خیلى ضعیف است بلکه در سطوح مسؤولان و متشخصان وجود دارد. خلاصه‏ى فرمایش امام این بود که شما در این باندها هم نباید باشید.»
در سال‏هاى اخیر، تجدیدنظرطلب‏ها و گردانندگان جریان فتنه با عبور از قانون اساسى، تقطیع بیانات امام(ره) و نادیده‏گرفتن سیره‏ى عملى ایشان در نحوه‏ى ورود سپاه به قلمرو سیاسى و مفهوم «بازى‏هاى سیاسى»، تمام هم و غم خود را به‏کار بسته‏اند تا با تفسیرى اعوجاج‏گونه، این‏طور القا نمایند که بنیان‏گذار جمهورى اسلامى، با هرگونه و شکلى از فعالیت سیاسى از سوى سپاه مخالف بوده است. مقام معظم رهبرى در تبیین موضع امام در پرهیز از باندبازى و در عین حال، لزوم تشخیص و درک سیاسى، چنین مى‏فرمایند: «امام فرمودند: نیروهاى مسلح، نباید در گروه‏هاى سیاسى باشند. واقعاً نباید هم در باندها و حزب‏ها و تشکیلات و خط و خطبازى باشند. این‏ها براى کمیته و سپاه، فعل حرام است. امام(ره) نیروهاى مسلح را از گروه‏گرایى و ورود به‏خطبازى‏هاى معمولى، نهى فرمودند. این کارها، منهى و ممنوع است؛ اما باید قدرت درک و تشخیص و قضاوت سیاسى داشته باشند. باید زمینه‏ى این مسایل را براى این برادران فراهم کنند.»
ایشان مکرر اشاره مى‏کنند که مفهوم عدم دخالت سپاه در سیاست، از دیدگاه امام(ره) هم شامل عدم حضور و عضویت رسمى در احزاب و گروه‏هاست و هم شامل حضور باندى و جناحى در فضاى سیاسى کشور؛ منعى که به‏خصوص با توجه به دسته‏بندى‏هاى گروهى متعدد نظیر هواداران بنى‏صدر، حامیان منتظرى و… در بدنه‏ى نظامى کشور در آن زمان حساسیت و تمرکز خاص امام(ره) را پرمعناتر مى‏سازد. اما این منع، همه‏ى قلمرو سیاست را از جمله لزوم آگاهى و بینش سیاسى سپاه، مقابله با جریان‏هاى برانداز سیاسى و توطئه‏هاى سیاسى، امنیتى و… را در بر نمى‏گیرد.

لزوم ارتقاى بینش سیاسى سپاهیان‏
در گام نخست، براى انجام درست مأموریت سپاه در حفاظت از انقلاب اسلامى، ارتقاى بینش و تشخیص سیاسى و حضور سیاسى سپاه، امرى ضرورى است. بى‏تردید حفاظت از انقلاب اسلامى بدون شناخت کامل و مقابله با دشمنان داخلى و خارجى آن قابل تصور نیست. تمهیدات سازمانى در هدایت و آگاهى‏بخشى سیاسى سپاه از سوى حضرت امام(ره) مؤید همین تأیید ایشان بر ارتقاى توان سیاسى این نهاد مى‏باشد.
به‏عنوان مثال، آیا مى‏توان فعال‏شدن سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران به‏عنوان نهاد پر قدرت اطلاعاتى در امور مختلف از جمله در مورد گروه‏ها و احزاب سیاسى، منتقدان و مخالفان جمهورى اسلامى را از سیره‏ى حضرت امام(ره) جدا کرد؟ هم‏چنان‏که به‏عنوان نمونه‏هاى جزیى‏تر در سیره‏ى عملى امام(ره)، تشکیل دوایر سیاسى ایدئولوژیک (عقیدتى سیاسى) در نیروهاى مسلح، شاهد دیگرى است بر توجه ایشان به تقویت آگاهى‏هاى سیاسى سپاه و ابطال ادعاى ممنوعیت مطلق دخالت سپاه در سیاست، چرا که اگر ادعاى حامیان فتنه مبنى بر آن‏که حضرت امام(ره) مخالف هرگونه تفکر و حضور سیاسى سپاه بودند صحیح بود، فلسفه‏ى شکل‏گیرى و فعالیت سازمان عقیدتى سیاسى در نیروهاى مسلح و نمایندگى ولى فقیه در آن در ارتقاى سطح بینش و آگاهى سیاسى و دینى نظامیان بى‏معنا مى‏نمود.
بنابراین، نه حضرت امام(ره) و نه مقام معظم رهبرى، هیچ‏یک، نظامیان و به‏طورخاص سپاه را از «تمامى امور سیاسى» منع و برحذر نداشته‏اند و بلکه براى این حضور، حدود، ثغور و محدوده‏ى روشنى را در نظر داشته‏اند و با تمهیداتى قانونى و رسمى چون نمایندگى ولى فقیه در سپاه و سازمان‏هاى عقیدتى سیاسى، سعى در حفظ و تقویت آگاهى‏هاى سیاسى پاسداران براى حفاظت از انقلاب اسلامى و دست‏آوردهاى آن داشته‏اند. درست آن‏گونه که شرکت نیروهاى مسلح در انتخابات و دادن رأى به نامزد مورد علاقه‏شان نیز نوعى فعالیت سیاسى به‏شمار مى‏رود که برآمده از روح قانون اساسى است و به‏منزله‏ى دخالت در سیاست محسوب نمى‏شود، چه در غیر این صورت نظامیان باید به‏دلیل حساسیت و اهمیت موقعیت، مسؤولیت‏ها و وظایفشان از شرکت در انتخابات و دادن رأى به نفع افراد مورد علاقه‏ى خویش منع مى‏شدند.
اما وظیفه‏ى اصلى و مهم‏ترین حضور سیاسى مورد تأیید سپاه، «مقابله با جریان‏هاى برانداز سیاسى» از اول انقلاب تاکنون بوده و این وظیفه‏اى است که حضرت امام(ره) و قانون اساسى، آن‏را بر عهده‏ى این نهاد گذاشته‏اند و بلکه تخطى و قصور در انجام این وظیفه- که بحمد الله مصداق خارجى نداشته است – مستوجب تذکر و تنبه است.
طبق ماده‏ى ۲ از قانون اساس‏نامه‏ى سپاه پاسداران، «مبارزه‏ى قانونى با عوامل و جریان‏هایى که در صدد خرابکارى، براندازى نظام جمهورى اسلامى و یا اقدام بر ضد انقلاب اسلامى ایران مى‏باشند» بر عهده‏ى سپاه پاسداران است. وظیفه‏اى که مقابله با جریان فتنه‏ى پس از انتخابات دهم، مصداق بارز و واضح آن بود.
مرورى بر وقایع آغاز انقلاب خود گویاى تأییدهاى حضرت امام(ره) بر نقش منحصر به فرد سپاه پاسداران در انجام این وظیفه‏ى خطیر و دفع فتنه‏هاى سیاسى و امنیتى جریان‏هاى مختلفى است که بعضاً در قالب حزبى رسمى در فضاى پرحادثه‏ى آن ایام جولان مى‏داده‏اند. حضور و وظیفه‏اى سیاسى که نه تنها نهى و منع حضرت امام(ره) را در پى نداشته است، بلکه حضرت امام(ره) خود حامى، پشتیبان و قدردان سپاه در انجام این وظیفه بوده‏اند.
سپاه افزون بر حضور نظامى در جبهه‏هاى جنگ تحمیلى، در داخل کشور با پشتیبانى حضرت امام(ره) توانست کارنامه‏ى درخشانى در ریشه‏کن‏سازى فتنه‏هایى همچون غائله‏ى «شریعتمدارى» و «خلق مسلمان» در آذربایجان، براندازى حزب توده، شناسایى و مقابله با گروهک مجاهدین خلق و ده‏ها توطئه‏ى دیگر از جمله کودتاها (کودتاى نوژه، کودتاى قطب‏زاده و…) هم‏چنین نقش پر رنگ در تسخیر لانه‏ى جاسوسى آمریکا در تهران و… از خود نشان دهد و با تقدیم شهدا و جانبازان بسیارى، از اسلام و انقلاب پاسدارى نماید. مبارزه با فتنه‏ها و شرارت‏هایى که بعضاً با صبغه‏ى سیاسى – که هنوز از فازهاى سیاسى و اطلاعاتى خروج نکرده بودند – نه تنها مورد مخالفت حضرت امام(ره) نبوده، بلکه جزو وظایف و ماهیت ذاتى سپاه پاسداران در دفاع از تمامیت انقلاب اسلامى به‏شمار آمده و تحسین، تقدیر و خرسندى رهبر کبیر انقلاب را در پى داشته است تا جایى‏که ایشان مى‏فرمایند: «من از سپاه راضى هستم و به‏هیچ‏وجه نظرم از شما بر نمى‏گردد. اگر سپاه نبود، کشور هم نبود. من سپاه پاسداران را بسیار عزیز و گرامى مى‏دارم. چشم من به شماست. شما هیچ سابقه‏اى جز سابقه‏ى اسلامى ندارید.»، «من به‏طورجد و اکید مى‏گویم که انقلاب و جمهورى اسلامى و نهاد مقدس سپاه پاسداران اسلامى به حق از بزرگ‏ترین سنگرهاى دفاع از ارزش‏هاى الهى نظام ما بوده و خواهد بود.»
امام(ره) مکرر مقابله با توطئه‏هاى رسانه‏اى و اطلاعاتى گروه‏هاى سیاسى معارض را حاصل فداکارى سپاه مى‏داند و خطاب به اعضاى اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامى، باز گذاشتن دست کسانى‏که قصد توطئه نسبت به اسلام و ملت را دارند، خیانت مى‏خواند: «جمهورى اسلامى از اول که پیروز شد، آزادى را به‏طور مطلق به همه‏ى طوایف داد، نه تنها هیچ روزنامه‏اى تعطیل نشد بلکه هر گروهى و حزبى به کارهاى خود مشغول بودند و بعضى از گروه‏ها که ناشناخته بودند، از طرف دولت به کار گمارده شدند. لیکن به‏تدریج فهمیده شد که این‏ها یا توطئه‏گرند یا جاسوسى مى‏کنند. از طرف دیگر نمى‏شد که انقلاب را رها کنیم، نه اسلام اجازه مى‏داد و نه عقل که یک‏دسته از عنوان دولت یا غیر دولت براى سرنگونى جمهورى اسلامى سوء استفاده نموده و یا جاسوسى کنند و ما ساکت باشیم. با این مقدار فداکارى که شما و دوستان انجام داده‏اید، بازگذاشتن دست کسانى‏که قصد توطئه نسبت به اسلام و ملت را دارند، خیانت است… بحمدالله شما با کمال دقت مراقبت نمودید تا آن‏ها را خوب شناختید و اقدام لازم را نمودید. اینان مثل منافقین و همه‏ى گنهکاران باید محاکمه شوند و به جزاى اعمالشان برسند.» (۱/۶/۶۲) و یا آن‏جا که خطاب به توده‏اى‏ها بر نقش قواى نظامى و انتظامى در عقیم‏ماندن آمال روشنفکران وابسته به بیگانه، مهر تأیید مى‏زنند: «شما چند نفر چه مى‏گویید، شما چند نفر روشنفکر به‏اصطلاح خودتان که مى‏خواهید کمونیسم را در ایران تقویت بکنید یا چند نفر دیگرى که مى‏خواهید به خیال خودتان آمریکا باز گردد، من به شما عرض مى‏کنم تا شما زنده‏اید آمریکا بر نمى‏گردد، شوروى هم بر نمى‏گردد. در نسل‏هاى آینده، اگر ملت‏ها در نسل‏هاى آینده به همین روش حرکت کنند و روحانیون در همه‏جا حاضر باشند و مردم در صحنه باشند و قواى نظامى و انتظامى، قواى نظامى و انتظامى اسلام باشد، این در طول تاریخ هم ان‏شاءالله نخواهد شد.»
بنابراین، کلام امام خمینى(ره) درباره‏ى سپاه پاسداران انقلاب اسلامى نشان از نگاه عمیق و چند بعدى بنیان‏گذار فقید انقلاب اسلامى به این نهاد دارد. بر این اساس تفاوت ماهوى بین سپاه و دیگر نیروهاى مسلح، رسالت و مأموریت سنگین‏تر سپاه از دیگران است و آن این‏که افزون بر مسؤولیت نظامى مشترک سپاه با ارتش، به‏عنوان بازوان توانمند ولایت و رهبرى، سپاه بایستى آماده‏ى پاسدارى از حاکمیت جمهورى اسلامى در «تمامى عرصه‏هاى مورد نیاز» و نه صرفاً نظامى باشد.
شناخت ماهیت فتنه‏ها، پیش‏نیاز پاسدارى است. مبارزه با فتنه‏ها و شرارت‏هایى که بعضاً با صبغه‏ى سیاسى – که هنوز از فازهاى سیاسى و اطلاعاتى خروج نکرده بودند – نه تنها مورد مخالفت حضرت امام(ره) نبوده، بلکه جزو وظایف و ماهیت ذاتى سپاه پاسداران در دفاع از تمامیت انقلاب اسلامى به‏شمار آمده و تحسین، تقدیر و خرسندى رهبر کبیر انقلاب را در پى داشته است.
بر این اساس، هر گروهى در هر دولتى یا در هر کدام از طیف‏هاى سیاسى بخواهد اقدامى بر ضد انقلاب اسلامى انجام دهد، سپاه باید به مقابله با آن بپردازد و زمانى‏که یک جریان برانداز در میان گروه‏هاى داخل نظام شکل مى‏گیرد، برخورد با آن، دیگر در چارچوب دخالت منع‏شده توسط امام(ره) نمى‏گنجد و سپاه موظف است با آن گروه برانداز همچون نیروى خارجى متجاوز برخورد کند. چه آن‏که این گروه به‏ظاهر داخلى، از راه مبارزات سیاسى و آن نیروى خارجى از راه تجاوز نظامى، هر دو، هدف یکسان براندازى نظام جمهورى اسلامى را دنبال مى‏کنند. در چنین شرایطى سپاه نمى‏تواند به بهانه‏ى دخالت‏نکردن در سیاست، نظاره‏گر بى‏طرف حمله به مواضع و دست‏آوردهاى سیاسى نظام باشد بلکه مطابق قانون اساسى وظیفه دارد از دست‏آوردهاى نظام دفاع کند.
در یک کلام، امام بارها در بیانات خویش به‏صراحت از نقش ویژه‏ى سپاه در رهانکردن انقلاب و اسلام و دفع توطئه‏هاى سیاسى و مراقبت و شناسایى این گروه‏ها تجلیل کرده‏اند. تجدیدنظرطلبان، آگاهانه بیانات امام را پاره پاره مى‏کنند و در حافظه‏ى تاریخى خود سیره‏ى عملى ایشان را نادیده مى‏انگارند و تنها با استفاده‏ى ابزارى به آن بخش از کلام ایشان که با منافع آن‏ها تقابلى ندارد، بسنده مى‏کنند. لابد بنا بر منطق مضحک دگراندیشان، سپاه نباید در خنثى‏کردن این «امور سیاسى» دخالت مى‏کرده و اجازه مى‏داده است تا جریان‏هاى معارض، بدون هیچ مانعى به توطئه‏هاى خود بر ضد انقلاب اسلامى بپردازند و لابد حضرت امام(ره) نیز از باب تسامح به تحسین و تمجید پاسداران پرداخته‏اند و منظور دیگرى داشته‏اند!
بنا بر آن‏چه گفته شد، سیره‏ى امام(ره) عارى از فعالیت‏هاى با رنگ و بوى سیاسى پاسداران نبوده و آن‏جا که انقلاب اسلامى به هر شکل و سیاقى اعم از نظامى، امنیتى، سیاسى، اطلاعاتى و… در مخاطره افتاده، وظیفه‏ى سپاه مقابله و پاسدارى با تمام توان بوده است. وظایفى که به روشنى در محدوده‏ى تنگ «ضابط قضایى بودن» آن منحصر نشده و هرگونه توطئه برضد انقلاب را با دست باز خنثى نموده است. وظیفه‏اى که اگر سپاه یک لحظه در انجام آن کوتاهى کرده بود، بدون تردید در حفاظت و پاسدارى از انقلاب اسلامى قصورى نابخشودنى را مرتکب مى‏شد. نقش سپاه و روحیه‏ى شهادت‏طلبى و شجاعت بى‏نظیر پاسداران در مقابله با توطئه‏هاى یادشده و مواجهه با دشمنان قسم‏خورده‏ى داخلى به‏گونه‏اى بود که امام(ره) آن‏را مایه‏ى اعجاب و تحیر دشمنان توصیف مى‏فرمودند: «جوانان ارجمند و عزیز ما در جبهه‏هاى داخلى از عمق جنگ‏هاى وسیع تا بیغوله و پناهگاه‏هاى بزرگ منحرفان غافل از خدا، دموکرات و کومله تا منافقین و فدایى خلق و حزب خلق به‏اصطلاح مسلمان تا حزب توده و سایر گروهک‏هاى کوچک و بزرگ را با فداکارى‏ها و خداطلبى‏ها آن‏چنان قلع و قمع کردند که دنیا را با همه‏ى دشمنى‏ها که با جمهورى اسلامى دارند، به اعجاب و تحیر درآوردند.»
بنابراین، آن‏چه حضرت امام(ره) سپاه را از ورود و دخالت در آن منع نمود، مربوط به مسایل صرفاً سیاسى یا واردشدن در باندبازى‏ها و درگیرى‏هاى جناحى داخل نظام است که وجود آن تهدیدى براى نظام به‏شمار نمى‏رود. به‏علاوه آن‏چه در جریان این فتنه روى داد، آشکارا کلیت نظام و ارزش‏هاى الهى به‏دست‏آمده در سایه‏ى انقلاب را مورد هدف قرار داد. با این شرایط، سکوت سپاه در واقع عمل برخلاف قانون اساسى و منویات حضرت امام(ره) است.

 

مرجع :تسنیم

یکشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۲ - ۱۲:۱۵
کد خبر : 61660
بازدیدها: 252

پاسخی بگذارید »