دوشنبه ۰۷ فروردین ۱۳۹۶

تبلیغات

عقوبت ترک عمدی روزه ماه رمضان

danesheroz1 تیر ۲۵, ۱۳۹۲ ۰
عقوبت ترک عمدی روزه ماه رمضان

دانش روز: مسافرت در ماه مبارک مضان اشکال ندارد، ولی اگر برای فرار از روزه باشد مکروه است. انسان باید روزۀ روزهایی را که به دلیل مسافرت نگرفته است، بعد از ماه مبارک رمضان قضاء کند و در این حکم، هیچ تفاوتی با روزه های دیگر ماه رمضان ندارد.

به گزارش دانش روز، در خصوص مسئله مسافرت بعد از ظهر و یا پیش از ظهر در ماه مبارک رمضان مواردی تذکر لازم است که در ذیل بیان می شود:

۱. مسافرت در حال روزه، در بعد از ظهر ماه مبارک رمضان اشکالی نداشته و روزه ( آن روز ) صحیح است.

۲. شخصی که مسافر است اگر پیش از ظهر به وطنش یا به جایی که می خواهد ۱۰ روز در آنجا بماند، برسد، چنانچه کارى که روزه را باطل می کند انجام نداده، باید آن روز را روزه بگیرد؛ مثلاً اگر شخص روزه دار بعد از ظهر دوشنبه از وطن خود یا جایی که ۱۰ روز در آن قصد ماندن کرده بود به جایی مسافرت نماید، روزه آن روزش (دوشنبه) صحیح است و برای این که روزه روز سه شنبه اش نیز صحیح باشد باید قبل از ظهر روز سه شنبه به وطن خود یا جایی که می خواهد ۱۰ روز در آن جا بماند، برسد، و در صورتی که کاری را هم که روزه را باطل می کند، انجام نداده باشد، و بعد از رسیدن به این مکان، نیت روزه کند، روزه اش صحیح است.

عقوبت ترک عمدی روزه ماه رمضان

کسی که در ماه مبارک رمضان روزه بر او واجب است (همه شرایط را دارا است) به صرف اینکه قصد روزه گرفتن ندارد یا قصد دارد که روزه نگیرد، از نظر اسلام مجازات و عقوبتی ندارد مگر اینکه این قصد خود را عملی کند و عملاً روزه واجب خود را ترک کند، یا روزه خود را باطل نماید که در آن صورت برای هر روز که عمداً و بدون عذر، روزه واجب خود را ترک کرده است باید علاوه بر یک روز روزه قضاء، کفاره نیز بپردازد. کفاره ترک عمدی یا افطار روزه واجب رمضان یکی از سه مورد زیر است:

۱- ۶۰ روز روزه (که ۳۱ آن باید پی در پی باشد.)

۲- آزاد کردن یک برده (در این زمان این مورد منتفی است؛ زیرا برده و بنده ای نیست.)

۳- برای هر روز ۶۰ فقیر را غذا بدهد و سیر کند و اگر توانایی انجام هیچ یک را ندارد تنها باید در پیشگاه خداوند استغفار کند.

در خصوص ادای کفاره روزه تا رمضان سال بعد مراجع عظام تقلید می فرمایند: “کسى که کفّاره روزه رمضان بر او واجب است، یا باید یک بنده آزاد کند (امروزه بنده آزاد کردن موضوعیت ندارد)، یا دو ماه روزه بگیرد (باید ۳۱ آن را پى در پى بگیرد و اگر بقیه آن پى در پى نباشد اشکال ندارد، یا ۶۰ فقیر را سیر کند یا به هر کدام یک مُدّ که تقریباً ۱۰ سیر است طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها بدهد و چنانچه اینها برایش ممکن نباشد هر چند مدّ که می ‏تواند به فقرا طعام بدهد و اگر نتواند طعام بدهد باید استغفار کند، اگر چه مثلًا یک مرتبه بگوید «استغفر اللَّه» و احتیاط واجب در فرض اخیر آن است که هر وقت بتواند، کفاره را بدهد. بنابراین، تا جایی که ممکن است باید قبل از رمضان بعدی کفاره را ادا نماید و اگر نمی تواند استغفار کند و بعد از رمضان زمانی که توانایی پیدا کرد کفاره را ادا نماید.

منبع:مهر

سه شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۲ - ۱۰:۱۰
کد خبر : 38188
بازدیدها: 406

پاسخی بگذارید »