جمعه ۰۱ بهمن ۱۳۹۵

تبلیغات

اختصاصی دانش روز:

روز بزرگداشت حضرت احمد بن موسی شاهچراغ (ع)

danesheroz1 شهریور ۲۱, ۱۳۹۲ ۰
روز بزرگداشت حضرت احمد بن موسی شاهچراغ (ع)

دانش روز: ۲۱ شهریورماه روز شاهچراغ(ع) است و اگر در اولین روز این دهه، مرغ دل‌ عاشقان این خاندان زلال، به سوی قم و حرم دردانه امام موسی کاظم(ع) پر کشیده بود، و چند روز دیگر نیز هوایی آسمان نورانی یوسف خراسان می‌شود، اما امروز بهانه شاهچراغ(ع) را می‌گیرد و بال‌ هایش را برای رسیدن به گنبد این حرم باصفا در شیراز می‌گشاید؛ حرمی که به طراوت شهر شعر و طرب، شهر حافظ و سعدی، معنویتی خاص می‌بخشد

به گزارش دانش روز، در سال ۱۳۸۶ شورای فرهنگ عمومی استان فارس نامگذاری یک روز به نام بزرگداشت شاهچراغ مطرح شد و متولیان امر تصمیم گرفتند که روز تولد آن حضرت را به عنوان مراسم بزرگداشت انتخاب کنند. لذا برای مشخص شدن روز دقیق تولد، مورخان و محققان تحقیقات خود را آغاز کردند اما پس از بررسی‌های به عمل آمده کارشناسان به این نتیجه رسیدند که روز تولد شاهچراغ بدرستی مشخص نیست و در این خصوص نقلهای متفاوتی وجود دارد. از این رو تصمیم بر این شد که در دهه کرامت یعنی حدفاصل تولد حضرت معصومه و امام رضا یک روز به عنوان روز بزرگداشت حضرت احمد بن موسی «شاهچراغ» تعیین شود. شورایعالی انقلاب فرهنگی در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۸۸ روز ششم ذیقعده یعنی پنجمین روز از دهه کرامت را به نام روز بزرگداشت احمدبن موسی شاهچراغ جهت ثبت در تقویم مناسبت‌های ملی- اسلامی کشور تصویب کرد.

چرا احمد بن موسی (ع) را با نام شاهچراغ می شناسند؟

شاید برای شما هم این سوال پیش بیاید که چرا به امامزاده احمدبن موسی(ع) شاهچراغ می گویند؟ روایتی در این باره که در کتابی تاریخی نقل شده است را در اینجا نقل می کنیم.
«تا زمان امیر عضدالدوله دیلمی کسی از مدفن حضرت احمد ابن موسی (ع) اطلاعی نداشت و آنچه روی قبر را پوشانده بود تل گلی بیش به نظر نمی رسید که در اطراف آن،خانه های متعدد ساخته و مسکن اهالی بود. از جمله پیرزنی در پایین آن تل، خانه ای گلی داشت و در هر شب جمعه، ثلث آخر شب می دید چراغی در نهایت روشنایی در بالای تل خاک می درخشد و تا طلوع صبح روشن است، چند شب جمعه مراقب می بود،روشنایی چراغ به همین کیفیت ادامه داشت با خود اندیشید شاید در این مکان،مقبره یکی از امامزادگان یا اولیاء الله باشد،بهتر آن است که امیر عضدالدوله را بر این امر آگاه نمایم،هنگام روز پیرزن به همین قصد به سرای امیر عضدالدوله دیلمی رفت و کیفیت آنچه را دیده بود به عرض رسانید.امیر و حاضرین از بیانش در تعجب شدند.درباریان که این موضوع را باور نکرده بودند، هر کدام به سلیقه خود چیزی بیان کردند.اما امیر که مردی روشن ضمیر بود و باطنی پاک و خالی از غرض داشت فرمود:اولین شب جمعه شخصا به خانه پیرزن می روم تا از موضوع آگاه شوم.چون شب جمعه فرا رسید شاه به خانه پیرزن آمده و دور از خدم و حشم آنجا خوابید و پیرزن را فرمود هر وقت چراغ روشن گردید مرا بیدار کن .چون ثلث آخر شب شد پیرزن بر حسب معمول روشنایی پرنوری قوی تر از دیگر شب های جمعه مشاهده کرد و از شدت شعفی که به وی دست داده بود بر بالین امیر عضدالدوله آمده و بی اختیار سه مرتبه فریاد زد: « شاه! چراغ».واز آن به بعد به شاه چراغ معروف گردید.»( کتاب قیام سادات علوی،علی اکبر تشید، صفحه ۱۹۲)

در آستان تو یک قطره بیـــــــن دریــــایم

                                              به کبریایی تو مـن غـــــرق در تماشایم

                  چه باصفا ست ضریح تو پشت پرده اشک

                                             درآن دمی که کنـــار تو عقـــــده بگشایم

                  من اینــــــک آمده ام در حریــــم قدسی تو

                                             سلام حضـــــرت شــــاهچراغ  شب هایم

                   سلام حضرت مشکل گشــــــای آینه پوش

                                             مرابه وسعـــــــت یادت بخوان که تنهایم

پنجشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۲ - ۱۰:۴۹
کد خبر : 59576
بازدیدها: 535

پاسخی بگذارید »