چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۵

تبلیغات

در سوگ یادگار کربلا

danesheroz مهر ۲۰, ۱۳۹۲ ۰
در سوگ یادگار کربلا

دانش روز : پنجمین خورشید تابناک آسمان ولایت، حضرت امام محمد باقر علیه ‏السلام در سوم صفر سال ۵۷ هجری در مدینه متولد شد. آفتاب وجودش در زمان جدش حضرت سیدالشهداء امام حسین بن علی علیهما‏السلام پرتوافکن گردید و سه سال با آن حضرت بود

به گزارش دانش روز ،

خبر غیبی از هنگامه اجل

 

امام در علم از گذشته و آینده متبحر و آگاه است و صفحات گذشت روزگار در نظر او قرار دارد که از آن جمله خبر از مرگ و رحلت خویشتن است و این حقیقت را ما در سیره‏ چهارده معصوم علیهم ‏السلام درباره هر یک جداگانه دیده و خوانده‏ایم و ثابت است که همه آنها می ‏دانستند چه وقت خواهند مرد.

 

علامه مجلسی در بحارالانوار و سید جزایری در مدینه المعاجز از ابوبصیر روایت کرده‏اند که گفت از حضرت امام جعفر صادق علیه ‏السلام شنیدم که فرمود پدرم به مرض شدید مبتلا گردید به طوری که بر آن حضرت بیمناک شدیم و پاره ‏ای از اصحاب بر بالین بستر پدرم گریان شدند ناگاه چشم باز کرده فرمود: «انی لست بمیت فی وجعی هذا»؛ یعنی من در این حال نخواهم مرد. تا پدرم صحت یافت چندان که سالی چند به سلامت زیست و در همان اوان که صحیح و سالم و در کمال عافیت بود و هیچ اثر کسالتی در او مشاهده نمی ‏شد فرمود: ای فرزندم من در فلان روز خواهم مرد و همان روزی که فرموده بود از دنیا رحلت کرد.

 

عبدالله بن ابی ‏یعفور از امام صادق علیه ‏السلام روایت می‏ کند که روزی پدرم مریض شد ولی در اثناء کسالت فرمود: «انما بقی من اجلی خمس سنین فحسبت فما زاد و لا نقص»؛ یعنی: پنج سال تمام بدون کسر و نقصان از عمر من باقی است و همان روز آخری که معین کرده بود از جهان رفت. زراره و ابوبصیر نیز همین خبر را نقل کرده‏ اند.

 

در روایت دیگری است که حضرت امام جعفر صادق علیه‏السلام فرمود: پدرم به مرضی خفیف مبتلا گردید و فرمود: اعیان شهر مدینه را احضار کن کنار بستر من حاضر شوند تا وصیت خود را در حضور آنها بنمایم. من گفتم فدایت شوم در شما اثری از مرگ نیست.

 

 

«فقال یا بنی ان الذی جاینی فاخبرنی انی لست بمیت فی مرضی ذلک هو الذی اخبرنی انی میت فی مرضی هذا»؛ یعنی ای فرزند عزیزم آن کس که آن روز مرا خبر داد که نخواهی مرد امروز هم خبر داد که خواهی مرد و بنابراین وصیت خود را در حضور مردم به تو بگویم که القاء شبهه‏ ای نشود. امام ششم فرمود در همان روز پدرم رحلت فرمود.

 

در فصول المهمه این خبر را برای وصیت درباره غسل و کفن و دفن خود نقل کرده است. فرمود: « فقال یا بنی اما سمعت علی بن الحسین علیهماالسلام ینادینی من وراء الجدار یا محمد عجل‏»؛ یعنی ای فرزند از پدرم شنیدم که از ورای دیواری می ‏فرمود ای محمد زود بشتاب به سوی ما.

 

و باز اضافه می‏کند که فرمود: اکنون پدرم علی بن الحسین برای من شربتی آورد که بیاشامم و مرا به لقای خدای تعالی بشارت داد.

 

و قطب راوندی می‏نویسد: در آن شب وضو گرفت نماز خواند جامه نظیف پوشید فرمود: به لقای خدای خود می‏ روم.‏

 

سخنان آخر یک امام

 

شیخ کلینی در کتاب کافی به سند خود از امام رضا علیه السلام روایت کرده است که امام باقر علیه السلام به هنگام احتضار فرمود: چون من مردم زمین را حفر کنید یک لحدی پدیدار می‏گردد و گفته می‏شود که این لحدی است که رسول الله برای فرزندش ساخته و آن حقیقتی است صادق و روشن.

 

چون رحلت فرمود او را در قبه عباس بردند و همین طور که دستور فرموده بود زمین را شکافتند لحدی پیدا شد و صدایی برآمد که این لحد را پیغمبر خدا برای فرزندش آماده فرموده و او را دفن کردند.

 

کلینی به سند خود از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که فرمود: پدرم هر آنچه از کتب و سلاح و آثار و امانات انبیاء در نزد خود داشت، به من به ودیعت سپرد. پس چون لحظه وفاتش فرا رسید به من گفت: چهار شاهد فرا بخوان. من چهار تن از قریش را دعوت کردم که یکی از آنان نافع مولای عبدالله بن عمر بود. پس به من فرمود:

 

شهادت امام جعفر صادق (ع)

 

 

 

«بنویس این چیزی است که یعقوب فرزندانش را بدان وصیت کرد که ای فرزندانم خداوند دین را برای شما برگزید، پس نمیرید مگر آنکه تسلیم رضای خداوند باشید.» و وصیت کرد محمد بن علی به جعفر بن محمد و به وی فرمان می دهد که او را به جامه‏ بردی که هر جمعه در آن نماز می خواند کفن کند و عمامه ‏اش را بر سرش بندد و قبر او را چهار گوش و با فاصله‏ چهار انگشت از زمین بلندتر قرار دهد و در موقع دفن بندهای کفن او را باز کند.

 

سپس به شهود فرمود: بازگردید خداوند شما را رحمت کند!

 

امام صادق علیه السلام گفت: به پدرم گفتم: ای پدر! در این وصیت چه بود که بر آن شاهد طلب کردی؟

 

فرمود: پسرم! خوش نداشتم پس از من با تو به نزاع برخیزند به این بهانه که به تو وصیت نکرده ‏ام و می خواستم بدین وسیله حجت و دلیلی برای تو قرار داده باشم.

 

در حقیقت امام علیه السلام می خواست به این وسیله همگان بدانند که جعفر بن محمد علیهماالسلام وصی و جانشین و امام بعد از اوست.

 

چنان که کلینی در روایت دیگری امام جعفر صادق علیه ‏السلام نقل می کند که: چون خواستیم بیرون رویم رو به برادران من نموده فرمود:

 

در امر امامت نزاع نکنید که خلافت آسمانی اختیارش به دست قدرت الهی است و همه بدانید که وصی پس از من جعفر است و شهادت بدهید به امامت و خلافت او این سمتی است که خدای عالم برای او معین فرموده باید همه راضی باشید و اطاعت کنید.

 

این وصیت هر کلمه ‏اش یک درس است که برای تعیین تکلیف مردم در کارهای واجب خود و طریقه عمل با این وصایای شفاهی و کتبی و شهود یک یک مواد و مطالب را بیان فرموده است تا در این مکتب کسی در ابهامی از مسایل زندگی و حتی مراتب پس از مرگ معطل نماند

 

و در مناقب از ابی ‏بصیر روایت می ‏کند که امام جعفر صادق علیه ‏السلام فرمود:

 

در وصایای پدرم است که مقرر فرمود من چون مردم هیچ کس جز تو مرا غسل ندهد زیرا امام را جز امام نباید تجهیز کند و بدان که عبدالله برادر تو مردم را دعوت به سوی خود می‏ کند او را واگذار که عمرش کوتاه است.

 

کلینی در کافی به سند خود از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که فرمود: پدرم در وصیتش نوشته بود که وی را در سه جامه کفن کنم. یکی ردای جمره ‏ای او بود که در روز جمعه با آن نماز می خواند و دو پیراهن دیگر. پس به وی عرض کردم: چرا اینها را می نویسی؟ فرمود: می ترسم مردم با تو از در نزاع وارد شوند و بگویند او را در چهار یا پنج جامه کفن کن اما تو به گفتار آنان راه مرو. عمامه‏ خودم را بر سرم بند و البته عمامه را جزو کفن محسوب مکن بلکه عمامه از چیزهایی است که بدن را به آن می پوشانند.

 

همچنین امام باقر علیه السلام وصیت کرد که هشتصد درهم برای برگزاری مراسم سوگواری او اختصاص دهند و این کار را از سنت می دانست.

 

این وصیت هر کلمه ‏اش یک درس است که برای تعیین تکلیف مردم در کارهای واجب خود و طریقه عمل با این وصایای شفاهی و کتبی و شهود یک یک مواد و مطالب را بیان فرموده است تا در این مکتب کسی در ابهامی از مسایل زندگی و حتی مراتب پس از مرگ معطل نماند.

 

امام صادق علیه السلام فرمود: چون پدرم درگذشت او را غسل دادم همان طور که امر فرموده بود تا صباحی چند گذشت عبدالله مردم را به امامت خود خواند ولی عمرش کفاف نداد و همان طور که پدرم فرموده بود به زودی درگذشت.

 

این خود از معجزات امام محمدباقر علیه ‏السلام و نیروی علمی او بود که خبر از فوت فرزندش‏ عبدالله داد و همان‏گونه که فرموده بود شد.

 

 

 

منابع:

 

سیره معصومان علیهم السلام، ترجمه «اعیان الشیعه»، محسن امین‌، مترجم علی حجتی کرمانی.‌

 

زندگانی چهارده معصوم علیهم السلام، حسین عمادزاده اصفهانى.

شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۲ - ۲۲:۲۵
کد خبر : 66762
بازدیدها: 336

پاسخی بگذارید »