سه شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵

تبلیغات

در زندان‌ های ما چه خبر است؟

danesheroz1 شهریور ۱۰, ۱۳۹۲ ۰
در زندان‌ های ما چه خبر است؟

دانش روز: شما هم بسیار شنیده‌اید که گاه بزهکاران زندانی در حالی که سر‌گرم گذران دوران محکومیت خویش تحت شدید‌ترین تدابیر امنیتی هستند، از همان داخل زندان برخی از پیچیده‌ترین کلاهبرداری‌ها و سرقت‌ها را سازماندهی و حتی رهبری و اجرا می‌کنند

 به گزارش دانش روز، شایع‌ ترین این جرم‌ها، سرقت‌ از حساب‌های کارت بانک شهروندان به لطایف‌الحیلی است که هر از گاهی خبر‌های تکان‌دهنده‌اش به صفحات حوادث روز‌نامه راه می‌یابد. همیشه این خبر‌ها مرا شگفت‌زده کرده است، مثلاً عده‌ای با تلفن‌های عمومی یا تلفن‌های همراهی که غیر‌قانونی به داخل زندان راه یافته، از همانجا میلیون‌ها تومان از مردم ساده‌دل در بیرون زندان کلاهبر‌داری کرده‌اند.

تا آنجا که عقل این حقیر قد می‌دهد، بزهکاران را به زندان می‌اندازند و با هزینه‌های سر‌سام‌آوری که دولت‌ برای اداره این زندان‌ها متحمل می‌شود، امید دارد تا جامعه از آسیب‌های آنها در امان باشد. اگر وضع به این منوال پیش برود که این جماعت سارق و کلاهبر‌دار بروند به زندان و آنجا تابستان‌ها هوای خنک و غذای آماده و بستر گرم تقدیمشان شود و زمستان‌ها نیز از امکانات رفاهی مناسب بر‌خور‌دار باشند و در حالی که این خدمات رایگان دولتی به آنها عرضه شده و زندگی بی‌در‌د‌سری در بین رفقای هم‌بندی خود دارند، از همانجا قادر باشند اعمال جنایتکارانه‌شان را در اقصی نقاط مملکت رهبری و هدایت کنند، نوعی نقض غرض عجیب برای مردم پیش می‌آید. در آن صورت آیا زندان موهبتی برای آنان نخواهد بود؟ و باز در آن صورت مجازاتی چون زندان که بناست مهم‌ترین عامل پیشگیری از خلافکاری‌های آنان باشد، با وجود صرف این همه هزینه از بیت‌المال و پول مردم، چه فایده و اثر مثبت و باز‌دارنده‌ای دارد؟ این طور که سنگ‌ روی سنگ بند نمی‌شود.

بد‌تر از آن حکایت ورود مواد مخدر به بند‌های زندانیان است؛ همین چند شب قبل در بر‌نامه‌ خبری ۲۰:۳۰ در بخش جالب «صرفاً جهت اطلاع» گزارشی چند ثانیه‌ای پخش شد که خبر‌نگاری از یک زندانی در‌باره ورود مواد مخدر به داخل زندان می‌پرسید. هر چند از زمان کوتاه و پاسخ‌های کم و بیش مبهم زندانی پاسخگو، قابل فهم بود که رسانه ملی نیز یا خوش ندارد این زخم را سر بگشاید یا بنا به محذوریت‌ها و محدودیت‌ها، بیشتر از این نمی‌تواند اشاره‌ای به آن داشته باشد، اما همان چند ثانیه کافی بود تا بدانیم که این معضل هولناک به هر حال کم یا زیاد، وجود دارد. حال اگر بنا باشد در زندان، مجرم محترم، مواد مخدرش به راه باشد و امکان ادامه فعالیت‌های مجرمانه‌اش نیز میسر، دیگر این همه هزینه و بگیر و ببند چه‌ فایده‌ای دارد. اگر‌چه بی‌گمان این موارد معدودند و نافی زحمات شبانه‌روزی پر‌سنل زحمتکش و فداکار این حوزه نیست، اما به هر حال هست. این دردی هولناک است که همان اندکش نیز خطرناک و مایه شرمساری است و بجاست دستگاه‌های مربوطه از هر راهی که می‌دانند چاره‌ای اندیشیده و جلوی آن را بگیرند. باور کنید این خبر‌ها بد‌جور خجالت‌آور و مایه شرمساری است و باعث می‌شود زحمات بی‌دریغ آن اکثریت مخلص هم زیر سؤال برود.

محمد حسین جعفریان

یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ - ۱۵:۱۶
کد خبر : 56104
بازدیدها: 235

پاسخی بگذارید »