چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۵

تبلیغات

تبعیض و نژاد پرستی در مدارس آلمان

danesheroz1 اسفند ۲۹, ۱۳۹۲ ۰
تبعیض و نژاد پرستی در مدارس آلمان

دانش روز: “سارایا گومیس” معلم یکی از مدارس مهم شهر برلین است

به گزارش دانش روز، او نمی خواهد در این مورد که چند سال سن دارد و یا پدر و مادرش از کدام کشور به آلمان مهاجرت کرده اند صحبت کند زیرا دقیقا به همین دلیل این امکان وجود دارد که بار دیگر گرفتار پیش داوری ها و کلیشه های بالقوه و موجود در مدرسه شود. این مربی تعلیم و تربیت می گوید:” همین کافی است که بگویید من یک زن سیاه پوست هستم”. او به عنوان تنها معلم سیاه پوست در مدرسه همواره به نوعی یک “بیگانه” به شمار می آید زیرا بر پایه ارزیابی های کارشناسان مربوطه در همان حال که شمار دانش آموزان مهاجر و غیرآلمانی تبار در مدارس آلمان افزایش می یابد، تنها در حدود پنج درصد از معلمان این کشور پیشینه مهاجر و یا تبارخارجی دارند.

 خانم گومیس می گوید:” البته دانش آموزان و شاگردانم از این تنوع و گوناگونی خوشحالند. روزی یکی از شاگردان سیاه پوست به من گفت که هرگز فکر نمی کرده است که یک سیاه پوست هم می تواند معلم شود. البته من هم می خواهم به آنها نشان دهم که می توان به همه چیز رسید و رنگ پوست در این مورد نقشی ایفا نمی کند”. بدین ترتیب دانش آموزان از مدت ها پیش با این معلم سیاه پوست خود به عنوان یک بیگانه رفتار نمی کنند.

 اما گومیس می گوید که در مورد والدین دانش آموزان مساله کاملا متفاوت است. او به خاطر می آورد:” در اولین جلسه با والدین بچه ها بسیاری از پدر و مادرها آمده بودند ، تنها به این دلیل که می خواستند یک معلم سیاه پوست را از نزدیک ببینند”. البته این جلسه فی نفسه امر مثبتی بود و والدین علاقه زیادی نشان داده بودند اما:” کار به آن جا رسید که هر کدام از آنها می خواستند به من اطمینان بدهند که نژادپرست نیستند”. اما این رفتار مثبت پس از مدتی کوتاه تغییر کرد و به گفته گومیس تبعیض ها خود را نشان داد.

 گومیس در این مدت به ویژه در اتاق ویژه معلمان شاهد رفتارهای نژادپرستانه کم و بیش آشکاری بوده است. البته گومیس تاکید دارد که هیچ یک از همکارانش نژادپرست معتقدی نیست اما رفتارها و گفته های آنان بسیار حیله گرانه می نماید:” چه بسیار موارد پیش می آید که به گوش خودم می شنوم که می گویند ما سفید پوست ها روشنفکرتر هستیم و شما سیاه پوست ها بامزه تر هستید”.

 البته سارایا گومیس در این تجربه ها تنها نیست و این رفتارها و تبعیض ها در مدارس آلمان در مورد بسیاری از معلمان غیرآلمانی تبار دیده می شود. “آیسون کول” پژوهشگر دانشگاه برمن آلمان تحقیقات جامعی در مورد تجارب مشابه معلم های تازه کار آلمانی و غیرآلمانی انجام داده است. این پژوهشگر ۳۷ ساله به خاطر می آورد:” یکی از این معلمان تازه کار که تبار ترک و از پدر و مادری مهاجر بود تعریف می کرد که یکی از همکارانش از وی پرسیده است که آیا می تواند با یک فرد آلمانی ازدواج کند یا نه. این پرسش شاید چندان اهمیتی نداشته باشد اما مساله اصلی این است که آیا چنین رفتاری آن هم در اولین برخوردها با یک همکار خارجی تبار کار درستی است یا نه”.

 “فیولا ب.گئورگی” ، “لیزانه آکرمن” و “نورتن کاراکاش” پژوهشگران آلمانی چهار سال پیش اولین تحقیق سراسری و جامع با موضوع “گوناگونی در اتاق ویژه معلمان” را به طور مشترک پیش بردند. این تحقیق که در واقع با هدف بررسی اعمال تبعیض علیه معلمان مهاجر و غیرآلمانی در این کشور انجام گرفت شامل دویست پرسش و شصت بیوگرافی شفاهی از سوژه های مورد نظر است. و نتیجه این که بیش از ۲۲ درصد از معلم های مدارس آلمان بارها  بارها مواردی از تبعیض و نژادپرستی را در طول کار روزانه خود تجربه کرده اند. خانم گئورگی که در حال حاضر مدیریت مرکز پژوهشی هیلدسهایمر را بر عهده دارد می گوید:” به عنوان مثال با معلم هایی روبرو شدیم که به خاطر لهجه خارجیشان مورد تبعیض قرار گرفته و یا حتی مجبور شده بودند که کنایه ها و توهین ها در مورد مذهبشان را تحمل کنند”.

 با این حال این تحقیق تصویر روشن و واضحی از مساله وجود تبعیض در مدارس آلمان ارائه نمی دهد. زیرا در سوی دیگر و در همین تحقیق اکثریتی از پرسش شوندگان از رفتارهای خوب همکارانشان گفته و عقیده دارند که کاملا مورد احترام قرار داشته و به عنوان معلمان مهاجر و غیرآلمانی به رسمیت شناخته می شوند. خانم گئورگی می گوید:” معلم های با پیشینه مهاجر و غیرآلمانی گاه در میان همکاران خود از امتیازهای ویژه ای نیز برخوردارند و از آنان به عنوان پل های ارتباطی یاد می شود به عنوان مثال آنها به عنوان مترجم در جلسات خانه و مدرسه حضور می یابند و با والدینی که تسلطی بر زبان آلمانی ندارند گفتگو می کنند. بسیاری از این معلمان با کمال میل این کار را انجام می دهند و البته این مساله همیشه هم بدون مشکل نیست. زیرا آنها یعنی معلم های غیرآلمانی تبار گاه نمی خواهند که نقششان در مدرسه به این تقلیل یابد و به درستی خود را مانند همه دیگر معلم ها می دانند که وظایفی در قبال دانش آموزان بر عهده شان گذاشته شده است”.آیسون کول نیز در تایید صحبت های همکارش می گوید:” همه چیز البته به این بستگی دارد که در درجه اول این معلم ها چه دیدگاهی به خود داشته و مساله مهاجر بودن را تا چه اندازه در شغل خود دخیل بدانند. برخی از آنها فقط می خواهند یک معلم معمولی باشند بدون آن که زادگاه و وطن اصلی آنان در این مساله نقشی داشته باشد”.

 نورتن کاراکاش می گوید که معلم های پرسش شونده اعم از زن و مرد واکنش های متفاوتی نسبت به تجربیات خود از مساله تبعیض نشان می دهند. کاراکاش که این موضوع را برای پایان نامه دکترای خود انتخاب کرده است  می گوید:” برخی از معلم ها وجود تبعیض را تایید و عقیده دارند که در مدارس باید به آن پرداخته شود. برخی دیگر سکوت می کنند و تلاش دارند که این تبعیض ها را توجیه کنند”.

 اما کارشناسان ارشد امور تعلیم و تربیت در این مورد که باید نیروی آموزشی بیشتری از میان معلم های غیرآلمانی به کار گرفته شود بر یک نظر و عقیده هستند. به عقیده آنان آن تنوع و گوناگونی موجود در کلاس های درس باید در اتاق ویژه معلمان نیز بازتاب داشته باشد. زیرا تنها از این طریق می توان مساله تفاوت های زبانی و فرهنگی و مذهبی را که واقعیتی روزمره است قبول کرد و از ادامه تبعیض ها جلوگیری کرد. آن معلم سیاه پوست یعنی سارایا گومیس اما عقیده دارد:” این وظیفه باید بر عهده معلم های سفید پوست و آلمانی نیز گذاشته شود. ما نیازمند معلم های آلمانی هستیم که در مورد مسایل به اصطلاح بین فرهنگی آموزش دیده باشند و نسبت به مساله تبعیض حساسیت نشان دهند.

 

منبع: دویچه وله

 

ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی- شفقنا

پنجشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۹:۴۱
کد خبر : 99509
بازدیدها: 349

پاسخی بگذارید »