جمعه ۰۱ بهمن ۱۳۹۵

تبلیغات

استقلال اقتصادی در گرو تن دادن به ملزومات اقتصاد مقاومتی است

danesheroz1 فروردین ۶, ۱۳۹۳ ۰
استقلال اقتصادی در گرو تن دادن به ملزومات اقتصاد مقاومتی است

دانش روز: اقتصاد و فرهنگ دو مؤلفه ای هستند که

به گزارش دانش روز، اقتصاد و فرهنگ دو مؤلفه ای هستند که همواره در خصوص ارتباط این دو حوزه و تاثیرات هم پوشان آن بحث های بسیاری شده و خواهد شد، اینکه اقتصاد فرهنگی و فرهنگ اقتصادی چگونه می توانند زمینه ساز توسعه ی متوازن در جامعه گردند نیز خود بحثی است جدا که نیاز به یادداشتی مستقل دارد.

اما مفهوم شناسی و نیز متودولوژیِ عنوان گذارده شده بر سال و نیز هم زمانی آن با ابلاغ سیاست های اقتصاد مقاومتی، مقوله ی مهم دیگری است که مداقه در آن نکات ارزنده ای را مکشوف می سازد لذا در سلسله یادداشت هایی سعی خواهیم نمود تا به موضوعات ذکر شده بپردازیم..

 در این یادداشت هدف بیان چرایی پیشی گرفتن ابلاغ سیاست های اقتصاد مقاومتی از نام گذاری سال و نیز تاثیر امید بخش این سیاست های ابلاغی بر باور ملی و روحیه ی جمعی است.

از سال ۸۷ نام گذاری سال ها، جهت گیری اقتصادی به خود گرفت به گونه ای که عناوین «نوآوری و شکوفایی اقتصادی» «اصلاح الگوی مصرف» «همت مضاعف و کار مضاعف» «جهاد اقتصادی» «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» «حماسه ی سیاسی و حماسه ی اقتصادی» به ترتیب بر پیشانی سال های ۸۷ تا ۹۲ نشست.

 تا آنکه، در راستای تکمیل استراتژی هدف گذاری، تدوین نقشه راه و القاء خودباوری در مسئولین نظام و آحاد ملت، در شناسنامه ی سال ۹۳ نام «اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی» نقش بست.

البته نکته ی متمایز کننده ی سال جاری با سال های پیشین این است که نقشه ی راه دستیابی به اهداف مورد اشاره ی عنوان سال، توسط شخص رهبر معظم انقلاب ابلاغ گردید. آری در روزهای انتظار و استقبال آمدن بهار ۹۳ ابلاغیه ی ۲۴ ماده ایی اقتصاد مقاومتی، مسیری را ترسیم می نمود که چند روز بعد در پیام نوروزی واضح گردید که مقصد نهایی این مسیر به چه منزل گاهی ختم می شود.

این مسیر که آدرس دقیقش در بند بند ابلاغیه ی ۲۴ ماده ایی اقتصاد مقاومتی قید شده، عامل تضمین کننده برای تحقق پیشرفت و اعتلای اقتصادی و فرهنگی با عزم ملی و مدیریت جهادی است.

ابلاغ مواد اقتصاد مقاومتی در کنار تاثیرات بسیاری که می تواند در درمان بیماری حاد و طویل المدت اقتصاد کشور داشته باشد، عاملی است پیشگیری کننده برای عدم ابتلای پیکر جامعه به یک بیماری اجتماعی ویرانگر و نابود کننده به نام یأس، نا امیدی و سرخوردگی اجتماعی، که می تواند سایه ی شوم خود را بر تمامی مؤلفه های پیشرفت کشور بیفکند.

چرا که با بالا گرفتن تب مذاکرات ژنو و شکل گیری انتظارات در جامعه مبنی بر حل و فصل تمامی معضلات اقتصادی، عدم برآورده نمودن انتظارات جامعه می توانست موجب شکل گیری یک نا امیدی فراگیر شود.

آنچه که مسلم است در خوش بینانه ترین گمانه زنی های تخصصی، نمی شد ادعا داشت این مذاکرات حلال تمامی مشکلات اقتصادی کشور باشد (علی رغم آنکه چنین گمانه هایی در سطح جامعه و نه در بخش نخبگان و کارشناسان شکل گرفته بود) زیرا به زعم اکثر صاحب نظران مشکلات و بیماری های عارض بر اقتصاد جامعه ی ما از خارج از مرزها و در اثر اقدامات خصمانه ی دشمن نظیر تحریم ها و کارشکنی ها ی تجاری، اقتصادی، در پیکر جامعه رخنه نکرده است، بلکه این مشکلات و بیماری های اقتصادی ناشی از عدم ایمنی بخشی و مقاوم سازی اقتصاد و مدیریت صحیح و آینده نگر است.

 گرچه نمی توان از تاثیرات تحریم ها غافل بود اما آنچه که بر شدت این تاثیرات می افزود، همین عوامل ذکر شده نظیر عدم توانمند سازی اقتصادی در مواجهه با بحران ها و مدیریت کارآمد داخلی در اقتصاد است.

به هر روی این مذاکرات در هر سقفی از توافقات که به نتیجه برسد نمی تواند کفی از مطالبات شکل گرفته ی  جامعه را پاسخ  گوید و این امر یعنی گسترش نا امیدی و سرخوردگی در جامعه، لذا رهبر معظم انقلاب در اقدامی پیشگیرانه، علاج واقعه را قبل از وقوع تدبیر نموده و در نسخه ی ابلاغیه ی ۲۴ ماده ایی اقتصاد مقاومتی ابتلای کشور به بیماری حاد نا امیدی را واکسینه کردند. که این امر کمک شایانی به دولتمردان نیز می نماید.

اما چگونه این ابلاغیه از شکل گیری و گسترش یأس در جامعه در صورت عدم توافقات مؤثر و کارآمد هسته ای، پیشگیری می نماید؟! نخست آنکه باید بپذیریم تقویت اعتماد به نفس چه در حوزه ی روانشناسی فردی و چه در دایره ی روانشناسی اجتماعی مبنایی ترین عامل برای توانمندسازی فرد و اجتماع برای گذار از گردنه ها و بحران های شخصی و اجتماعی است.

 اینکه ملتی دریابند مسیری را در حال پیمودن هستند که تمامی کشورهای پیشرفته و قدرتمند آن مسیر را طی نموده اند، خود عاملی است جهت نهادینه ساختن اعتماد به نفس ملی و تزریق امید در روح جامعه.

پیشینه ی دراز دامن کشورهای کنشگر و قدرتمند در عرصه های اقتصادی و سیاسی مؤید این مطلب است که تمامی آنها بی استثناء خود را ملتزم به اجرای مؤلفه های دکترین اقتصاد مقاومتی دانسته اند.

حتی پا را از این نیز فراتر گذارده و رشد و پیشرفت خود را علاوه بر آنکه در حمایت از تولید داخلی و اتکا به ظرفیت های بومی تعریف نموده اند، در کارزار رقابت بین المللی جهت پیشی گرفتن از رقبای قدرتمند، تمام جهد و تلاششان را بر عدم دستیابی کشورهای رقیب به چنین سیاستی متمرکز ساختند.

 به عبارت دیگر در عرصه ی اقتصاد بین الملل، کشوری از رقبای خود بیشتر پیشی گرفت، که نه تنها توجه و تمرکز خود را افزون تر بر تولیدات داخلی مبذول داشت بلکه با سست نمودن تکیه گاه کشورها بر تولیدات داخلی و کارشکنی در اتخاذ سیاست های اقتصاد مقاومتی در کشور های رقیب آنها را به ظرفیت ها و توانمندی های تولیدات داخلی  خود وابسته تر ساخت.

این عقیده ای است که «چانگ» متخصص اقتصاد سیاسی توسعه و صاحب کرسی در دانشگاه کمبریج آن را در کتابش اذعان می نماید، به زعم وی تمامی غول های صنعتی دنیا، اعم از آمریکا و انگلیس نه تنها از سیاست حمایت از تولید داخلی برای تولید ثروت و رشد اقتصادی بهره برده اند بلکه با اتخاذ سازو کارهایی بر این هدف بودند تا دیگر کشورها را از اتخاذ چنین سیاست هایی دور داشته و قدرت تولید را در آن ها تضعیف نمایند.

بنا بر نظری که دکتر«گراتسیانی» رئیس مؤسسه مطالعات عامی ژئوپلتیک ایتالیا، در گفتگو با ایرنا بیان داشت نیز اقتصاد مقاومتی در ایران از خواستگاه حمایت مردمی و عرق میهن پرستی برخوردار بوده و با تاثیرپذیری از دینامیک های جاری ژئو اکونومیک و ژئوپلتیک و سازگاری با انتقالات تک و چند قطبی، بستر مناسبی را برای بازیگران جدید جهانی نظیر ایران فراهم می سازد، همچنین عامل دستیابی به استقلال اقتصادی، تن دادن به ملزومات اقتصاد مقاومتی است.

 ابلاغ سیاست های اقتصاد مقاومتی این روحیه و احساس را در افراد جامعه تقویت می نماید که آینده ی شما صرف نظر از اینکه نتایج توافقات چه باشد جز پیشرفت و رشد اقتصادی نخواهد بود، چرا که آنچه باعث رشد اقتصادی کشورها گردید نه مذاکرات بین المللی بلکه تکیه بر تولیدات داخلی بوده و این الگویی است آزموده شده و تضمینی با رعایت متناسب سازی های فرهنگی و بومی.

از سویی دیگر ابلاغ این سیاست ها باعث گردید تا اذهان مردم به جای توجه به اظهارات و اعمال بیگانگان به داشته ها و توانمندی های خود معطوف گردد.

 در اینصورت ملت، نسخه ی شفابخش رهایی از تورم و رکود اقتصادی و قرار گرفتن در ریل رونق و شکوفایی اقتصادی را تکیه کردن بر منابع، استعدادها، ظرفیت ها و تولیدات داخلی خود قلمداد می نمایند، داشته هایی که با قهر و آشتی دوّل غربی نقصان نمی پذیرد.

 لذا اگر نتایج توافقات نتواند مطالبات و انتظارات مردم را برآورده نماید، ملت سرخورده و نا امید نمی شود چرا که عامل نجات بخش خود را در عزم و اراده ی خویش جستجو می نماید و اجازه نمی دهد این گره در ابرو افکندن ها و ترش رویی نشان دادن ها خللی در عزم راسخ آنها وارد نماید.

در صورتی هم که این مذاکرات دست آوردهای مثبتی به همرا داشته باشد، ملت از انرژی های حاصل شده از آن در جهت پافشاری بر پیمودن مسیر خود اتکایی و تکیه بر تولید داخلی بهره می برد.

از این روی مسیری که به مقصد خودباوری ملی و رشد اقتصادی ختم می شود تنها از ایستگاه اقتصاد مقاومتی می گذرد.

سیدحسین علی مومنی

 

چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳ - ۲۲:۰۸
کد خبر : 101396
بازدیدها: 226

پاسخی بگذارید »