چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۵

تبلیغات

آموزش «رقص» در یک مجموعه دولتی در مهرشهر!

danesheroz1 مهر ۴, ۱۳۹۲ ۰
آموزش «رقص» در یک مجموعه دولتی در مهرشهر!

دانش روز: معضلات اجتماعی این روزها در حال تبدیل شدن به یک فرهنگ در جامعه اسلامی می باشد! معضلاتی که بعضاً در صورت مطرح کردن در جامعه، شما را به عقب ماندگی اجتماعی و یا مغفول بودن از پیشرفت جوامع بشری می دانند!

 به گزارش دانش روز، معضلات اجتماعی این روزها در حال تبدیل شدن به یک فرهنگ در جامعه اسلامی می باشد !معضلاتی که بعضاً در صورت مطرح کردن در جامعه، شما را به عقب ماندگی اجتماعی و یا مغفول بودن از پیشرفت جوامع بشری می دانند! جدای از آن که طرح و واکاوی این  مباحث پیچیده ،بررسی کارشناسی شده ای را میطلبد.

گزارشی که در پیش روی دارید،  آموزش  «رقص» در یکی از باشگاه های دولتی مهرشهر می باشد! که ما را برآن داشت تا به بررسی این موضوع بپردازیم؛

 «رقص»موضوعی که در اصل در جوامع اسلامی جایگاهی ندارد! ودر فتاوای مراجع اسلامی اینچنین مورد بررسی قرار گرفته است :
۱- آیت اللَّه بهجت و آیت اللَّه اراکى(ره)، رقصیدن زن در مجالس زنان و حتى براى شوهر را جایز نمى دانند.
۲- حضرت امام خمینی(ره) و آیت اللَّه فاضل(ره)و آیت الله شبیری زنجانی رقص زن را فقط براى همسر خود جایز مى دانند. در غیر آن جایز نمى دانند، اعم از مجلس عقد و عروسى و یا مولودیها.(۱)
۳- آیت اللَّه تبریزى(۲) و آیت اللَّه خامنه‏ اى(۳) و آیت الله صانعی (۴) رقص را (چه برای خود و چه برای همسر و چه در مجالس) حرام نمى دانند، مگر اینکه مستلزم حرامى باشد ،مثلا با موسیقی حرام همراه باشد، یا در جلوی نامحرم صورت گیرد یا شهوت را تحریک کند.

منابع:
۱. سید مسعود معصومى، احکام روابط زن و مرد، ص ۱۳۸.
۲. آیت الله تبریزی، استفتاآت، س۱۰۴۲.
۳. آیت الله خامنه ای، استفتاآت، س ۱۱۷۰.
۴. آیت الله صانعی، مجمع المسائل، ج۱، س ۹۶۰.

آموزش رقص و رقصیدن در اجتماع و مجالس امروز، تبدیل شده است به یک «هنر زیبا»! مجالسی که از نبود فرهنگ مناسب و نداشتن الگو های مفرح و شاد! تبدیل به مجالس لهو و لعب گردیده است. و متقابلاً باعث شده مکان های آموزش «رقص» نیز  روال طبیعی خود را پیدا کنند. درصورتی که با ایجاد فرهنگ متعارف با دین ،آیین و باورهای مذهبی جامعه اسلامی ، می توان الگو های مناسبی را برای ایجاد فضاهای شاد و مفرح تدارک دید! تا شاهد رواج قارچ گونه این محیط ها در جامعه اسلامی نباشیم، ودرصورت بروز این نوع معضلات دستگاه های نظارتی و مسئولین در عمل،منفعلانه برخورد نکنند.

اکنون با طرح این سوال که در نبود این نوع عدم تدبیر و وجود  فقر فرهنگی ، آیا دستگاه های مربوطه باید با چراغ خاموش و در مواردی تقصیر را  بر نبود نیروی انسانی و امکانات بیندازند!؟

در جامعه ای که وجود نخبگان و متخصصین فرهنگی و مذهبی و تفکر های خلاق درآن موج می زند ، چرا جای  ایده های آنها و تفکرشان در شکل گیری برنامه ریزی های آن مجموعه ها خالی است!؟

و چرا با علم به این موضوع که این نوع تفریحات به اصطلاح مفرح و شاد و با توجیح «اندام متناسب و زیبا داشته باشید و یا لاغر شوید»،بعضاً با مفاسد قابل جبران ناپذیری همراه میشود و یا بنیان اعتقادی مردم را متزلزل می کند،ولی بازهم مجوز هایی برای برخی از این سبکها صادر می شود!؟و ما نیز به «ورزش»های وارداتی که در اصل، ریشه های انحرافی ،بنیانگذار آنها می باشند! تن داده و همراه می شویم!

سوالات بسیار زیادی که به ذهن متبادر می شود، و همچنین ابهامات پاسخ به آنها از طرف مسئولین و عدم تدبیر صحیح،از سوی مسئولین امر درآینده های نزدیک شاهد  فاجعه فرهنگی خواهیم بود که تمام بسترهای انسانی را مورد تهاجم خود قرار خواهد داد!

در پایان نیز این نکته مهم خاطر نشان می شود که رفع فقر فرهنگی نیازمند  تفکر و تعمق در معضلات  و بکارگیری صحیح اندیشه هایی است که در راستای آن نیروهای متعهد و مسئول در صدد رفع آن باشند.

امید داریم مسئولین از غفلت زدگی بیدار شوند و از انحراف جریان اعتقادی جلوگیری نمایند.

 

 

محسن رضائی اصل کارشناس ادیان و مسائل فرهنگی

منبع:تیتر یک

پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۲ - ۱۳:۳۷
کد خبر : 62657
بازدیدها: 422

پاسخی بگذارید »