پنجشنبه ۱۰ فروردین ۱۳۹۶

تبلیغات

آخرین دعای رئیس جمهور مستجاب می شود؟!

danesheroz اسفند ۲, ۱۳۹۱ ۰

رئیس جمهور احمدی نژاد در حالی بر سر سجاده تضرع به پیشگاه خداوند نشسته و درخواست فرصت های جدید می کند که چندی قبل در مقابل چشم همه رسانه های داخلی و جهانی از این گفت که حاضر است دو خط بنویسد و برود

جلسه استانداران با رئیس جمهور. این محمود احمدی نژاد است که در فایلی صوتی که به تازگی از جلسه مذکور منتشر شده در حال صحبت است.

او در بخشی از صحبت های خود که تا قبل از این منتشر نشده بودند؛ خطاب به استاندارانش می گوید: “اگر خدا عنایت کرد و فرصت های دیگری داد، ممنونش هستیم؛ نداد شاکرش هستیم. تا لحظه آخر کار است، تا لحظه آخر می شود تصمیم گرفت.”

اما به راستی منظور رئیس جمهور از “فرصت های دیگری” که “خداوند متعال” شاید برای “خدمت” به او و یارانش عطا کند، چیست؟

*بروم یا بمانم؛ مسئله این بود

رئیس جمهور احمدی نژاد در حالی بر سر سجاده تضرع به پیشگاه خداوند نشسته و درخواست فرصت های جدید می کند که چندی قبل در مقابل چشم همه رسانه های داخلی و جهانی از این گفت که حاضر است دو خط بنویسد و برود.

البته رئیس جمهور دیگر هیچگاه این حرف خود را تکرار نکرد و بلکه به جای آن به رسانه ملی آمد و خطاب به مجری برنامه اینطور گفت که “از کجا می دانید امسال سال آخر دولت است”؟!

با این حال اما خواسته و تضرع جدیدی که از زبان رئیس جمهور احمدی نژاد بیان شده است، رنگ و لعاب دیگری به رمان “پایان احمدی نژاد” می دهد.

علمای اخلاق همواره اینطور توصیه می کنند که “دعای نَشو” و “تغییر دهنده واقعیت” را از خداوند متعال مسئلت نکنید.

البته راههایی در این زمینه مثل “سحر و جادو” وجود دارند که در دین مبین اسلام به شدت نهی شده اند الّا مواردی از “علوم غریبه” که برای عددی از اولیاء الله و اوتاد که آنها خود از جانب پروردگار متعال و امام معصوم مجازند که “از روی قاعده” برخی اقدامات را انجام دهند.

*همه منظورهای رئیس جمهور از دعای جدید

به گزارش جهان، رئیس جمهور احمدی نژاد بر طبق قانون و پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دولت یازدهم، تا ۴ سال دیگر حتی اگر استغاثه هم بکند هیچ فرصت خدمتگذاری را در مقام رئیس جمهور نخواهد داشت.

اما ممکن است منظور احمدی نژاد مقولات دیگری بوده باشد که واضح ترین آنها در این مثال گنجایش دارد که در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، کاندیدایی رأی بیاورد که در واقع، کاندیدای احمدی نژاد و یا سمپات او باشد.

عده ای معتقدند که این کاندیدا کسی غیر از “اسفندیار رحیم مشایی” نیست. اما در همین حال عده دیگری هم هستند که احتمال تأیید صلاحیت مشایی را توسط شورای نگهبان به دلایل مختلف محال می دانند و از این می گویند که ممکن است احمدی نژاد همانطور که چندی قبل مشاور ارشد او یعنی “ثمره هاشمی” اشاره کرد؛ فرد دیگری را در کیسه داشته باشد که هنوز نسوخته و خرج نشده است.

این جمله ثمره هاشمی البته مدتی بعد توسط محمدعلی رامین، دیگر حامی احمدی نژاد نیز در گفتگو با روزنامه شرق اینطوربیان شد که ای بسا در دولت کسان دیگری هم باشند که همانند مشایی هستند.(نقل به مضمون)

اما به هر روی می توان اینطور قضاوت کرد که رئیس جمهور احمدی نژاد، اگر قاعدتاً بر مُرّ قانون عمل کند و در مقابل رد صلاحیت یک یا تنی چند از حامیان خود برای کاندیداتوری همانند آنچه که در انتخابات نظام پزشکی رخ داد مقاومت نکند؛ علی القاعده از یک کاندیدا در انتخابات آتی حمایت خواهد کرد(خواه مشایی و خواه کسان دیگر).

ماجرا ولی از اینجا آغاز می شود که گویا مرد شماره یک ساختمان ریاست جمهوری برای قبول شدن سمپات اصلی خود در انتخابات دولت یازدهم، نیم نگاهی هم به درگاه الهی دارد و امیدوار است که با رأی آوردن این چهره، دوباره بر کرسی خدمت اجرایی تکیه بزند و البته ممنون درگاه خداوند متعال نیز باشد.

این معادله البته چند وجهی است و رویه های دیگری هم دارد.


*شُکر برای نعمت داده نشده!

رئیس جمهور احمدی نژاد زمانی در دولت دهم و در ایام یکی از سفرهای استانی خود از این گفت که “دولت آینده از این دولت انقلابی تر است”.

و یا جمله مشهور “از کجا می دانید امسال سال آخر دولت است؟!” نیز از سمت وی بیان شده است. اخیراً نیز یکی از نمایندگان باسابقه مجلس در تحلیل رفتارهای سیاسی رئیس جمهور از این گفت که او به “۲۰ سال” ریاست جمهوری می اندیشد.

به گزارش جهان، نگاه به گزاره ها (و گزاره هایی از این دست) در کنار بیان صریح و علنی رئیس جمهور در زمینه استعانت از باری تعالی و دعا به درگاه او برای کسب دوباره سمت و پست اجرایی نشان از آن دارد که احتمالاً عددی از اطرافیان رئیس جمهور با بیان این جمله که “احمدی نژاد شاید! ۲۰۰ روز دیگر از پاستور برود!”، به این نتیجه رسیده اند که این دعای آنها الّا و لابد “دعای مستجاب” است و هنوز انتخابات برگزار نشده؛ این احمدی نژاد است که باید خود را برای سمت معاون اولی دولت آینده که رئیسش یار او محسوب می شود آماده کند و “بهار” هم بالاجبار باید زنده بماند.

اعتماد به نفس این عده نیز از آنجا آمده است که گفته می شود احمدی نژاد در سال ۸۳ و یا ابتدای ۸۴، قبل از آنکه تصمیم قطعی خود برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری دولت نهم را بگیرد به اطرافیان خود گفته بود: شک نکنید اگر بیایم موفق خواهم بود.

معادله در حال شفاف تر شدن است.

برشمردن صفات دولت بعدی، قائل نبودن احتمال برای پایان یافتن عمر دولت کنونی، زنده ماندن اجباری بهار، سابقه احمدی نژاد در یک پیش بینی درست و در خاتمه نیز استعانت از درگاه خداوندی برای دوباره بازگشتن به سمت اجرایی!

وجه دیگر این معادله اما شاید جالبتر باشد.

وجه دیگری که زمانی در یادداشت روزنامه ایران اینگونه و توسط یکی از تحلیلگران وابسته به حلقه اطراف دولت به آن اشاره شد:

“شاید احمدی نژاد تا چند ماه دیگر صندلی ریاست جمهوری را تحویل بدهد اما این طبقه و نسل پابرجاست و اگر قرار باشد _ فرض محال _ فردی از غیر این طبقه بر آنها حکومت کند، کاری دشوارتر از هر آن چیزی که در ذهنش خطور کند، در پیش خواهد داشت. آن زمان نیازی نیست احمدی نژادی باشد که دست در جیبش کند. بلکه این طبقه اجتماعی است که ناخالصی ها و انحرافات را تشخیص داده و اشتباهات را به سرعت جبران و تصحیح خواهد کرد.”

با خوانش این جملات و یا جملاتی مثل “مردم کار را یکسره خواهند کرد” و “مردم اشتباهات را به سرعت جبران می کنند” رمان احمدی نژاد تا حد زیادی سرنوشت دیگری پیدا می کند.

در واقع، برخی حامیان رئیس جمهور نیم نگاهی هم به دوران پساانتخابات و تصحیح اشتباه احتمالی مردم توسط مردم! دارند و این بازی برای آنها یک بازی Win_Win یا برد _ برد محسوب می شود.

باید اینطور به قضیه اندیشید که رئیس جمهور احمدی نژاد و حامیانش همه کارهای خود برای انتخابات آتی را انجام داده اند. تکلیفی که شاید با تاکید رئیس جمهور بر زنده ماندن بهار در تریبون سخنرانی روز ۲۲ بهمن نیز خوب تر نوشته و البته تمیز و مرتب، جلد گرفته شد.

با تمام این اوصاف ولی رئیس جمهور با گفتار اخیر خود نشان داد که در این قضیه نیم نگاهی هم به دریای لطف خداوندی دارد و از آن ناامید نیست.

*رئیس جمهور چگونه باید دعا کند؟

خواهشی که حتماً رئیس جمهور نیز به وضوح می داند باید از روی مدار عقل و قانون و شرع و در امتداد تضییع نشدن حقوق مردم از خداوند خواسته و نشان داده شود.

این دعا و تضرع؛ حتماً با خانه نشینی، قانون ستیزی، نگاه ارشادی به دستورات ولی فقیه و تأکید احتمالی بر تأیید صلاحیت یک کاندیدای خاص هرگز و هرگز نه تنها مستجاب نخواهد شد بلکه الحاح بر دعایی که در تضادّ با منویات شرع مقدس و قانون اساسی برگرفته از اسلام ناب محمدی(ص) باشد و در تمثیل بتوان از آن با عنوان “نفرین به اولیای خدا” یاد کرد (اشاره به داستان عبرت آموز بلعم باعورا)؛ می تواند مستوجب عقوبتهای شدیدی نیز باشد.

دعای یک رئیس جمهور برای رسیدن به پست های خدمتی جدید در دولت آینده می تواند با امید به استجابت هم همراه باشد اما به شرطی که با رأی شورای نگهبان، مرّ قانون، برگزاری انتخابات در زمان مقرر، حق مردم و حکم ولایت فقیه در تنافی نباشد.

چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۱ - ۰۵:۵۱
کد خبر : 7379
بازدیدها: 308

پاسخی بگذارید »